غربتِ مهاجرت؛ ایستاییِ و عدم رشد ذهن ، یا پویایی و بالندگی آن ، انتخابِ چیست؟
سپیده صفاریان پنج سال است که از ایران مهاجرت کردهام. از لایهای از جامعه آمده بودم که در آن، جایگاه اجتماعی، سطح فرهنگی، تربیت خانوادگی و منش افراد تا حد زیادی قابل تشخیص بود. اما پس از مهاجرت، وارد کلونی مهاجران ایرانی شدم؛ کلونیای که تصور میکردم باید از انسانهایی آگاهتر، رشدیافتهتر و متأثر از…
