چکامه

سروده مازیار قویدل با تو گویم میهنماین بار هم گل می‌کنمآسمانت را پل پرواز سنبل می‌کنم در سرِ پیری جوان می‌گردمی همچون بهارکوچه باغت را پر از آواز بلبل می‌کنم جاودانه میهنماین بار هم می‌سازمتچون درفش کاویان هر جای می‌افرازمت همچو رستممی‌کنم دیو پلیدی را ز جایچون فریدون شوکت دیرینه می‌پردازمت با تو مام میهنمدیرینه…

سروده فرشاد جمالی مثل راز شعر حافظمثل آواز قناری همچو یاد خوش‌ترین‌هاهمچو باران بهاری چه سرسبز است این شهر و چه زیباستزهر جا نغمه‌ای این‌گونه برپاست کشیده سرد کوهش سر به افلاکتو گویی آسمانش کرده صد چاک وطنم، تنم چه باشد که بگویم تنی توکه تو جانی و سراپا همه جان روشنی تو وطنم تو…

سروده علی رضا جعفری(آزادی) جان فدای پرچمت ای جلوه سبز بهار!سرزمین خسته اما تا ابد پر افتخار! چشم در راه شکوه و عزتت بودم، وطن!کور گشتم تا نبینم روزگارت در غبار چشم‌هایم شد فدای لحظه آزادیتتا گذارد دشمنت، ای خاک من! پا در فرار چشم‌هایم را پر از خون کرده‌اند اما هنوزجز به آزادی، دلم…

سروده م. رضا حسینی   آنگاه که هلهله نقل و شیرینی بودو خروسخوانان، نوید روز می‌دادندو کورسوی چراغ‌ها، در گرگ و میش صبح گم می‌شدند… رسولی آمد، بی هیچ نبشته‌ای مقدس.که «فجر» را در بودنِ سربی‌اش، پی در پی نواختتو گویی روزتکرار بی‌شمار افق بی‌آفتابی بود.رسولی،که با دشنه تزویر و توهمدر انظار وحشتزدهروز را سلاخی…

با اقتباس از شعر “تفنگت را زمین بگذار” سروده فریدون مشیری سجلت را زمین بگذارنزن انگشت خود در خون نکن تایید این ظلمتمشو همراه این مجنون سجلت را زمین بگذارمرو دنبال دیوانه تو را شرمت نمی‌آیداز این درگاه ویرانه سجلت را زمین بگذارسجلت می‌شود خنجر مکن این خنجر عریانفرو در پشت هم‌سنگر سجلت را زمین…

شعری از فرشته اقبالی در نیمه شب های آخر مهر شناختم اشوقتی تهران همهء ايران نبودبا پاییزی که هنوز شدتی نداشتو تنها رقص رویا بود بر آسمانینشسته در عبور داسی سياه در وحشي ترین بن بست ها شناختم اشبا آن چشم های تیزپا و دهان جسوركه هنوز نمي گفتاز پلشتیِ نقاب مردان سياه پوش باید…

سروده: رضا مقصدی یک دختر از تبار ِ ترانه .یک دختر از سرود ِ ستاره.از کوچه باغهای بهاره –مارا صدا زده ستتا از زلال ِ آینه وُ آب ها شویم. وقتی که عاشقانه ترین حرف های مااز شور ِ شاعرانه گذر می کند هنوزباید به شادمانی ِ شب های بیقرار –بر بستر ِسپیده وُ شبنم…

سروده : فرخی یزدی به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می‌گرددمگر روزی که از این بند غم آزاد می‌گردد ز آزادی جهان آباد و چرخ کشور داراپس‌از مشروطه با افزار استبداد می‌گردد تپیدن‌های دل‌ها ناله شد آهسته‌آهستهرساتر گر شود این ناله‌ها فریاد می‌گردد شدم چون چرخ سرگردان که چرخ کج‌روش تا کیبه کام این…

سروده سعید عبداللهی (س. ع. نسیم) ز سر می‌رود خوابِ نوشین منتو و ماه و پروین به بالین من به پایت گذارم سراپای عشقز اندیشه‌ی پاك و پویای عشق شكیلای نام تو آذین شعرسرود ستاره، نشید سپهر نگارا تو ای سرو زیبای من!غم و سور و مهرت دل‌آرای من جمال تو و طاق مینای توبر…

سروده نادر نادرپور ای دوزخی سرشت! اگر ظلم آسمانمیراث سرزمین مرا بر تو عرضه داشت،در زیر آفتاب دل افروز آن دیاردست تو، غیر دانه ی نامردمی نکاشتوقت است تا ز کِشته، ترا باخبر کنم.*زان پیشتر که پیک هلاک تو در رسد ،ای ناستوده مرد!زان پیشتر که خون پلیدت فرو چکدبر سنگفرشِ سرد ،بگذار تا سرود…