آبان، ماه پیوند تاریخ و هویت، شکوه ایران و فریاد آزادی است؛ ماهی که در آن، یاد کوروش بزرگ، زادروزهای آریامهر و شاهزاده رضا پهلوی، با خاطره خونین فرزندان ایران درهم می‌آمیزد؛ ماهی که برای ایران دوستان، هم یادآور شکوه گذشته است و هم پیمانی استوار با آینده‌ای آزاد.
چهارم آبان روزی است که محمدرضاشاه پهلوی در ۴۸ سالگی در زادروز خود، طی مراسمی با شکوه، تاج پادشاهی بر سر نهاد و تاجی نیز بر سر شهبانوی ایران زمین گذاشت، تاجی که نماد نیرومندی از جایگاه والای زنان ایران در عرصه های گوناگون کشور بود.چهارم آبان زادروز پادشاه ایرانسازی است که آرزویی جز رفاه و آسایش مردم و پیشرفت و آبادانی ایران نداشت و دوران پادشاهی او یادآور نوسازی های پی در پی در ایران و آرمان رساندن کشور به دروازه‌های تمدن است.
هفتم آبان، روز بزرگداشت کوروش بزرگ، روزی که ایرانیان را به ریشه‌های کهن هویت ایرانی، میراث شاهنشاهی هخامنشی و آرمان دادگری و سربلندی میهن پیوند می‌دهد.
نهم آبان، زادروز شاهزاده رضا پهلوی، برای دوستداران او یادآور امید به ایرانی آزاد، آباد و سربلند است؛ ایرانی که در آن، مردم صاحب اختیار سرنوشت خویش باشند و آزادی، کرامت انسانی و حقوق شهروندی، پایه‌های آینده کشور را تشکیل دهند.
اما آبان، تنها ماه شکوه و جشن نیست؛ ماه داغ، دادخواهی و عهدی ناگسستنی نیز هست.
آبان ۱۳۹۸، نام خود را با خون هزاران ایرانی معترض و سرکوبی خونین در حافظه ملت ثبت کرد. جوانانی به خیابان آمدند تا صدای اعتراضشان شنیده شود؛ بسیاری هرگز به خانه بازنگشتند. پس از آن نیز، در خیزش «زن، زندگی، آزادی» و «انقلاب شیر و خورشید » مردم غیور ایران، آزادی و بازگشت پهلوی را فریاد زدند و فرزندان ایران با شجاعتی ستودنی در برابر سرکوب ایستادند و توسط دژخیمان کشته شدند. در میان آنان، یاران پهلوی و جوانان دلبسته پرچم شیر و خورشید، با تکیه بر هویت ملی و آرزوی رهایی میهن، رویای ایرانی آزاد را با خون خود زنده نگه داشتند.
نسل شیک پاسارگادی، نسل پیوند تاریخ با آینده است؛ نسلی که شکوه میراث ایران را نه برای حسرت گذشته، بلکه برای ساختن فردایی درخور نام ایران می‌خواهد. نسلی که پاسارگاد را نماد ریشه‌های خود و شیر و خورشید را نشان هویت ملی و امید به آزادی می‌داند؛ نسلی که عشق به میهن را با مسئولیت در برابر آینده معنا می‌کند.
ما در نهاد مردمی، یاد و نام همه جانفدایان راه آزادی را گرامی می‌داریم؛ به‌ویژه جاویدنامان آبان، که جانشان گرفته شد، اما آرزوی آزادی‌شان در دل یک ملت رشد کرد و ماند.
نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم؛ نه حقیقت را به دست فراموشی می‌سپاریم و نه از دادخواهی دست می‌کشیم.
هر جاویدنام، انسانی با رویاها، خانواده و آینده‌ای ناتمام بود. یاد آنان مسئولیتی بر دوش ما می‌گذارد: پاسداری از حقیقت، همراهی با خانواده‌های دادخواه و تلاش برای ایرانی که در آن هیچ انسانی به جرم عقیده، اعتراض یا خواست آزادی، قربانی خشونت نشود.
آبان به ما می‌آموزد که تاریخ ایران تنها روایت پادشاهان نیست؛ روایت مردمی است که در هر نسل، برای سربلندی میهن ایستاده‌اند. از کوروش بزرگ تا ایران معاصر، از آریامهر تا امید هواداران شاهزاده رضا پهلوی، و از شکوه پاسارگاد تا خون پاک جاویدنامان، آرزویی که همچنان زنده است: ایرانی آزاد، یکپارچه، آباد و سربلند.
باشد که آبان نه ماه اشک و خون، بلکه ماه جشن آزادی و پیروزی اراده ملت باشد؛ روزی که هیچ مادری در سوگ فرزندش ننشیند، هیچ جوانی برای آزادی جان ندهد و خورشید امید بر سراسر ایران بتابد.
به نام ایران، به یاد جاویدنامان و با ایمان به فردایی آزاد.
پاینده ایران
جاودان باد نام و یاد جانفدایان میهن
آبان ۱۴۰۵
نهاد مردمی