بازگشت به فروغی

علی میرفطروس به یاد پدرم که از فروغی می گفت و به منوچهر فرهنگی که شیفتۀ فروغی بود. * محمدعلی فروغی از نسل سیاستمدارانی بود که «حفظ آب و خاک را – به هر قیمت – واجب می دانستند،حتّی اگر به آنها وصلۀ خیانت بچسبانند… نسل ایران دوست ها.نسل مردان باتحمّل و پُرحوصله ، نسل…

بیشتر بخوانید

سوال من از اپوزیسیون جمهوری اسلامی ؟

ابوالفضل محققی گفتم: “ای عشق! من از چیز دگر می‌ترسم ” سوال من از اپوزیسیون جمهوری اسلامی ؟ سوالی که دیر گاهیست در ذهنم می چرخد وتکرار می شود .ترسی مبهم از آینده پیش رو .ترسی که حاصل عملکرد بخشی از اپوزیسیون جمهوری اسلامیست. اپوزیسیونی که چهل پنج سال است عنوان های پر طمطراق مبارزان…

بیشتر بخوانید

از مدرسهِ قیل و قالهای رایج و شایع

فرامرز حیدریان [….. میتوان گفت که آینده هنوز پدیدار نشده است؛ در نتیجه، گفت ‌و گو و بحث در باره‌ آن، به‌ ظاهر بی‌ معنا جلوه میکند. امّا نحوه «هنوز- پدیدار – نشدن» آینده، به‌ مثابه زمانی که همچنان به پیش میتازد و در پیش روست، گونه‌ای دیگر است از مقایسه با نحوه‌ «هنوز- واقعیّت…

بیشتر بخوانید

دیاسپورای ایرانی و هویت ملی

چنگیز امیری در گرگ‌ومیش تحولات عمیقاً اجتماعی ایران، آنچه از کوران این جنگ هویتی پس از سیلاب ویرانگر و ارتجاعی پنجاه‌وهفت با شکوهی بی‌همتا در حال سربرآوردن است، هویت ملی مخدوش‌شدۀ ماست. شاهد این گفته اظهارات مردمی است که سرزمینشان را اشغال‌شده می‌دانند. دیگر کمتر کسی را می‌بینی که از اشغال ایران حرف نزند. معنای…

بیشتر بخوانید

ایران و ابلوموف‌های داخل و خارج

امیر طاهری «تازه اول کار است! برنامه‌های بزرگ‌تری داریم!» این جملات بیانگر روحیه‌ای است که در روانشناسی، سندروم ابلوموف خوانده می‌شود. ابلوموف، قهرمان یا ضدقهرمان رمان گنچاروف، نویسنده روس، است که یکی از شاهکارهای طنز به شمار می‌آید. او یک اشراف‌زاده خرده‌پاــ از نوع سگی به بامی جسته، گردش به جا نشسته‌ــ است که بلندتر…

بیشتر بخوانید

اقتصاد ورشکسته، سرکوب بی‌نتیجه و پایان محتوم جمهوری اسلامی

مریم عادلخانی چهاردهه و نیم از تأسیس جمهوری اسلامی گذشته و ایران اکنون در بحرانی چندلایه و عمیق گرفتار است؛ بحرانی که محصول همزمان سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد، فساد گسترده، سرکوب اجتماعی بی‌رحمانه، ضعف ساختاری در حکومت و شکست‌های پی‌درپی سیاست خارجی است. جمهوری اسلامی خود را مدافع مردم می‌خواند، اما در عمل بانی فقر، نابرابری…

بیشتر بخوانید

خدایی که شاید در ناخودآگاه من قهوه می‌نوشد

مرتضی انواری وقتی در کشوری مذهبی به دنیا می‌آیی، اولین چیزی که یاد می‌گیری چگونه سؤال نکردن است. از همان روزی که هنوز بلد نیستی بگویی «چرا؟»، برایت نسخه می‌پیچند: نماز صبح در ساعت معین، ذکر شب در حالت معین، و حتی «احساسات مجاز» در اندازه‌ی معین. انگار زندگی نوعی جدول‌ ضرب است، فقط با…

بیشتر بخوانید

«گارد جاویدان ایران»؛ تجسمی از مبارزات مدنی هوشمند

کوروش زمانی در تاریخ ملت‌ها، گاه روزگاری می‌رسد که دیگر امید به حاکمان معنا ندارد. لحظاتی که نهادها فرومی‌پاشند، زبان‌ها از حقیقت تهی می‌شود و بوی خیانت به ملت تمام کوچه‌ها را فرا می‌گیرد تا مردم درمی‌یابند که اگر نجاتی در کار باشد، باید از درون خودشان آغاز شود. ایران امروز درست در چنین بزنگاهی…

بیشتر بخوانید

من رویا می بافم

ابوالفضل محققی لحافی دارم بیادگار مانده از ندافی پیر که روزی برای ندافی به خانه ما آمده بود واین لحاف را دوخت وبرمن هدیه کرد.”پسرم پنبه این لحاف را با عشق ندافی کردم در هر رشته پنبه آن داستانی، رویائی،امید و آرزوئی برایت نهاده ام .لبریز از مهر و عشق به زندگی و انسان ….

بیشتر بخوانید

چرا مردان جمهوری اسلامی از ناف زن‌ها وحشت دارند؟

مریم مقدم نبرد زنان با مدافعان حجاب اجباری که صاحب تریبون‌های حکومتی و قدرت‌اند از یک سو‌ و نیروهای امنیتی در خیابان‌ها، کافه‌ها و‌ اماکن عمومی از سوی دیگر، از موی سر به اعضای بدن رسیده و مردان جمهوری اسلامی مدتی است به آنچه «ناف‌نمایی» زنان می‌خوانند، حمله می‌کنند. همزمان با تلاش حکومت برای تنگ‌تر…

بیشتر بخوانید