برایونی گوچ
نتایج یک کارآزمایی بالینی جدید نشان میدهد محدود کردن زمان غذا خوردن به یک بازه ۹ ساعته و خودداری از خوردن غذا در چهار ساعت پیش از خواب ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد.
یک مطالعه مقدماتی روی زنان سالمند مبتلا به اضافهوزن یا چاقی نشان داد افرادی که ساعات غذا خوردن خود را محدود کرده بودند، در مقایسه با کسانی که چنین محدودیتی نداشتند، مهارتهای شناختی بهتری داشتند.
سو شپسس، استاد دانشگاه راتگرز و پژوهشگر اصلی این تحقیق، گفت این یافتهها بخشی از یک برنامه کاهش وزن بودند و نشان میدهند که تنها کاهش وزن نیست که میتواند از افت شناختی مرتبط با افزایش سن پیشگیری کند، بلکه محدود کردن زمان غذا خوردن نیز میتواند در این زمینه موثر باشد.
او گفت: «کاهش وزن بهتنهایی میتواند تا حدی از افت شناختی مرتبط با سالمندی پیشگیری کند و این دادهها نشان میدهند که اگر چهار ساعت پیش از خواب غذا خوردن را متوقف کنید و مدت زمان غذا خوردن را به ۸ تا ۹ ساعت در روز کاهش دهید، در مقایسه با بازه معمول ۱۲ ساعته غذا خوردن در روز، ممکن است از مزایای بیشتری نیز بهرهمند شوید.»
قرار است یافتههای پروفسور شپسس روز دوشنبه در نشست سالانه انجمن تغذیه آمریکا با عنوان «نوتریشن ۲۰۲۶» (NUTRITION 2026) که در حومه واشنگتن دیسی برگزار میشود، ارائه شوند.
در این کارآزمایی، ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله که اضافهوزن یا چاقی داشتند، شرکت کردند. به همه شرکتکنندگان توصیه شد دریافت کالری روزانه خود را ۵۰۰ کیلوکالری کاهش دهند. همچنین از ۲۶ نفر خواسته شد زمان غذا خوردن خود را به کمتر از ۹ ساعت در روز محدود کنند. در عین حال، سایر شرکتکنندگان بازه معمول حدود ۱۲ ساعته برای غذا خوردن را حفظ کردند.
در گروهی که زمان غذا خوردن در آن محدود شده بود، شرکتکنندگان معمولا فقط بین ساعت ۱۰ صبح تا ۶ عصر غذا میخوردند و میانگین بازه روزانه غذا خوردن آنها ۸.۲ ساعت بود. در مقابل، این میانگین در افرادی که از آنها خواسته شد بازه استاندارد غذا خوردن را حفظ کنند، ۱۲.۳ ساعت در روز بود.
پس از شش ماه، شرکتکنندگان در مجموع گروهها بهطور میانگین حدود ۶.۸ کیلوگرم وزن کم کرده بودند، اما افرادی که غذا را در بازه ۸ تا ۹ ساعته مصرف میکردند، در مقایسه با کسانی که بازه ۱۲ ساعته غذا خوردن را حفظ کرده بودند، در پایان برنامه کاهش وزن، عملکرد بهتری در آزمونهای برنامهریزی فضایی و حل مسئله داشتند.
آنها در آزمونهای حافظه و یادگیری هم خطاهای کمتری داشتند، اما در عملکرد آنها در آزمونهای سنجش توانایی انجام دادن همزمان چند کار یا زمان واکنش، تفاوت معناداری مشاهده نشد.
پروفسور شپسس گفت: «محدود کردن زمان غذا خوردن در بهبود برنامهریزی فضایی و حل مسئله و همچنین کاهش خطاهای مرتبط با حافظه و یادگیری، تاثیری نسبتا اندک اما قابلتوجه داشت.»
«این نتایج نشان میدهند که توانایی افراد برای به خاطر سپردن اطلاعات هنگام انجام دادن کارهای روزمره بهتر میشود و خطاهای مرتبط با حافظه، توجه و حل مسئله کاهش مییابد. هرچه بازه زمانی غذا خوردن کوتاهتر بود، میزان بهبود نیز بیشتر بود.»
پژوهشگران گفتند برای تایید این یافتهها، مطالعات بیشتر با مشارکت گروه بزرگتر از شرکتکنندگان ضروری است. آنها همچنین امیدوارند بررسی کنند که چرا محدود کردن زمان غذا خوردن میتواند چنین مزایایی داشته باشد. از جمله اینکه این الگو با ریتم شبانهروزی، مسیرهای حسگر مواد مغذی، التهاب و سلامت متابولیک چه ارتباطی دارد.
بر اساس آمار انجمن آلزایمر بریتانیا، در حال حاضر حدود ۹۸۲ هزار نفر در بریتانیا با زوال عقل زندگی میکنند و پیشبینی میشود این تعداد تا سال ۲۰۴۰ به ۱.۴ میلیون نفر برسد.
برگرفته از ایندیپندنت فارسی
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این نوشته، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع نهاد مردمی را منعکس نمیکند.