احمد مداح
پنجاه هفتی بودن دشنام نیست ،برچسب هم نیست،یک واقعیت است که گروهی در آن سال انقلاب کردندو طرحی نو درانداختند که درد و رنج و مصیبتش زندگی چند نسل را تباه کرده است، جنگ و کشتار و نا امیدی و فقر دست آوردش است همراه با اعدام شادی و زندگی برای بیش از ۸۰ در صد مردم ایران که پس از ۵۷ بدنیا آمده اند و یا کودک بوده اند و وصله پنجاه و هفتی به آنها نمی چسبد.
چرا تعجب می کنید که نسل های پس از شما اعتراض کنند به انقلابی که قوائد و قوانین عصر حجر را ارمغان آورده است؟ واقعا نمی فهمم چرا بجای همدردی و عذر خواهی شمشیر عصبیت و تند گوئی از نیام بر می کشید؟ دروغ می گویند؟
هیچ کس نمی تواند جمعیت کثیری از مردم یک کشور راسرزنش کند که چرا حکومتی را نخواستید، چرا انقلاب کردید و نظم جدیدی برپا کردید. اما این سوأل برای چندین نسل مطرح است و با صدها زبان، گاه با ملایمت، گاه تندی و گاه با دشنام و فریاد می پرسند این چه آواری بود که بر سر ما خراب کردید، از ملائی متحجر کس بهتری پیدا نکردید که کلید خزانه و اسلحه خانه را بدستش بسپارید؟ مثلا بختیار از خمینی بهتر نبود؟ و صدها گمنام دیگر.
پنجاه و هفتی محترم وهنوز زنده! که سواد خواندن و نوشتن دارید! نفهمیده به جمهوری اسلامی رأی دادید! باشد! شور انقلاب بود! یکبار متن این قانون اساسی را که ۷۰ در صد به ان رای دادید بخوانید! این اولین بار در تاریخ نوشته شده انسانهاست که اکثریتی به صغارت و مهجوریت(شخص بالغی که توانائی تشخیص خوب و بد ندارد) خویش رای میدهند و داوطلبانه شعور و حُرّیت خودرا به دیگری تفویض می کنند! بسیاری از انسانها در طول تاریخ به بردگی کشانده شده اند، می گویند زمانی تعداد برده ها در روم بیش از مردم آزاد بوده است، اگر انچه در تواریخ اسلامی امده است درست باشد اعراب مسلمان صدهها هزار ایرانی را بزور به بردگی بردند و در بازارهای مدینه فروختند، اما کسی به جز پنجاه و هفتی به بردگی خویش (رفراندوم قانون اساسی) با میل و رضایت رأی
نداده است…آنها هم که رأی ندادند به آن ملتزم شدند! این را در ارگان های خود نوشتند! با شرکت در مناسک انتخاباتی به این التزام دهها بار مهر تأیید زدند.
شما تماشائی هستید! عبرت هستید و ۴۷ سال است به هروسیله ای توسل می جوئید که خود را تبرئه کنید! می گوئيد ما بعد رفتیم، مبارزه کردیم ،کشته و زندانی دادیم! شما کشته ندادید! شمارا کشتند! شمازندانی ندادید، شما را زندانی کردند!
شما هنوز در خیابانها خمینی ای امام خوانان جست و خیز می کردید که از طریق سیمای انقلاب بگوشتان حدیث خواند! و گفت اًشداء علی الکفار و رحماءَ بینهم! سخت بود فهمیدنش! این فقط حکم خودی و ناخودی نبود که صادر کرد، این حکم اعدام و زندان نا خودیها بود، از هر نوعش…نفهمیدید یا خویش به نادانی زدید؟
متاسفانه پس از زندان و تبعید و اعدام نیز چیزی عوض نشد، اینکه رهبران پنجاه و هفتی ها مثل ساعت کوک شده سر موقع زنگشان به صدا در می آید و در مواقع حساس و سر دوراهی ها به کمک رژیمی می شتابند که مدعی هستند آنها را اعدام کرده و شکنجه داده است یک رسوائی بزرگ است، چه رسوائی بیش از تشویق مردم به شرکت در مناسک انتحاباتی رژیم؟
نگاه کنید به کارنامه مبارزاتیتان! به سوزنی که روی خط افتاده و از سالهای چهل تاکنون در خط مبارزه با رژیمی است که رفته است،انگار نه انگار انچه نسل های پس از انقلاب اسلامی را ازارداده است،به گرسنگی و ذلت وفرار از کشور کشانده است رژیم حاضر است نه رژیمی که ۴۷ سال است که نیست!
برگرفته از ایران گلوبال
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این نوشته، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع نهاد مردمی را منعکس نمیکند.