سیامک رفیع زاده
چشم داشت، شاید از آن رفتارهای ناخودآگاهانه ای است که از اعماق دور ذهن جامعه تعزیه برآمده باشد ، مقصودم از آن زمانهای دوری است که مردم در هر غروب آفتاب در آستانه ی ورودی شهر با درفش ها و کتل ها به انتظار می ایستادند تا بلکه منجی از راه برسد و ایشان را از نکبت خود برهاند و شاید هم ، دورتر از این ، از زمانی که این جامعه خود را در زندگی ای بس نکبت بار یافت اما این زمان ، چه زمانی بود ؟
این زمان ، بی تردید ، زمانی بود ، هم بسیار نزدیک و هم بسیار دور ! چنین زمانی ، هر زمانی میتواند باشد ، هر زمانی که جامعه ای نمی تواند خود رهایشگر خویش باشد و هنوز این را کشف نکرده است که همه امکانهای نکبت و نجات ، در نزد خود اوست .
رفتار متوقعانه که " انتظار " نیز نامیده میشود، در جامعه تعزیه چندان قوی است که در هیات آخرین و دوازدهمین امام ، تجسمی نمادین یافته است . اما این رفتار به مثابه یک کنش اجتماعی، باید کهن تر از تجسم آن تصویر ذهنی امام سبزینه پوشی باشد که سوار بر اسب به سوی جماعت تعزیه گر و تعزیه خوان می آید ، در همان حالی که همه اشقیا، جباران و ستمگران را از دم تیغ خود می گذراند .
این خطای دید جامعه ای است که خود را چنان در برابر حاکمانش نا امن می یابد ، که باید حاکم دیگر دادگری را در ذهن و خیال خود تجسم کند ، اما مگر حاکم می تواند دادگر هم باشد؟ آن هم حاکمی که به وقت آمدنش همه آنانی را که نه بر طریق و آیین اویند ( مخالفان فکری خود را ) از دم تیغ می گذراند ؟؟

در تعزیه، این انتظار و چشم داشت رستگاری است که نمایش را به روی صحنه می برد ، زیرا توقع می رود که از راه بکاء( گریه ) بخشودگی گناهان امکان پذیر گردد و بدین وسیله، گشودن درهای خیر و سعادت امکان پذیر شود. تعزیه ، چنان که می دانیم یک هدف بنیادی دارد : بکاء ! این هدف را بر پایه ی ساختار عینی نمایش تعزیه می توان تعیین کرد . اما این منطق دراماتیک، هدف دیگری را نیز در ورای خود دنبال می کند! یعنی بکاء ، گریستن و نمایش گریستن، پلی است که باید به رستگاری و نجات منتهی شود .
می بینیم که اراده به ضعف و نمایش ضعف و بیچارگی برای بدست یافتن به رستگاری ، چرخ ماشین تعزیه را به چرخش در می آورد ، اما این چرخش نیروی خود را از کجا تامین می کند ؟ ما پیش تر از این مسئله آگاه شده ایم که بنیان گذار این چرخه ی تعزیتی اراده ای است که به کینه توزی معطوف است و در اساس ، رانه ی اصلی همانا کین توزی است که چهره خود را در مقام رانه ، بر پایه ی منش ریاکارانه ای که دارد نهان می کند
ادامه دارد
از کتاب "جامعه تعزیه " نوشته دکتر محمود صباحی

 نوشته های هم میهنان که در این تارنما منتشر می شوند، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع نهاد مردمی را منعکس نمی‌کنند

 

 طناب دار - توماج

 

ايران مينو سرشت - شيفته 

عضویت در نهاد مردمی

عضویت هم میهنان و افراد در نهاد مردمی به دو صورت پشتیبانان حقیقی برای ساکنین خارج کشور و یا پشتیبانان مستعار برای هم میهنان ساکن در ایران  می باشد.
از شما هم میهن گرامی دعوت می شود برای همکاری با هموندان  نهاد مردمی که برای استقرار نظامی دموکراتیک در ایران تلاش می نمایند به نهاد مردمی بپیوندید و ما را در اجرای پروژه های سرنگونی فرقه تبهکار اسلامی حاکم در ایران یاری فرمائید.

برای خواندن راهنمای ثبت عضویت اینجا کلیک کنید

تولیدات نهاد مردمی

در دفتر روابط عمومی نهاد مردمی، در بخش تولیدات با همکاری گروه محتوا و گروه نویسندگان کلیپ هائی برپایه اخبار روز و رویدادهای مربوط به ایران تهیه می شود که در شبکه های مجازی نهاد مردمی شامل فیسبوک، یوتیوب، تلگرام و اینستاگرام منتشر می شوند.
برای بازدید و یا اشتراک در شبکه های مجازی نهاد مردمی روی لوگوهای زیر کلیک نمائید