پس از چهل سال تحمل فریبکاری و خشونت و خاموشی، آیا زمان آن فرا نرسیده که از خود بپرسیم به راستی با وجود ولایت فقیه چه نیازی ست به گزینش ریاست جمهوری؟ آیا زمان پاسخگویی به این سوال فرا نرسیده است؟ مگر نه اینکه ولی فقیه از تبار "رسالت" است و "امامت" که بنا بر تعبیر پیروان امامت، در غیبت امام دوازدهم، حکومت ولی فقیه باید ادامه یابد تا "قیامت،" تا روز تسویه حسابها و جدا ساختن بهشتیان از دوزخیان؟ در چنین شرایطی چه نیازی ست به اجرای یک برنامه ی پرهزینه ای برای انتخاب رئیس جمهور، آنهم در زمانیکه فقیه اعظم، خود بیتی دارد گسترده و مخوف تر از دولت، حضرت ولایت پیشا پیش تعیین و مشخص میکند که  سیاست و اقتصاد و فرهنک و تمامی نیروهای سازنده کشور در کدام سو باید روان شده و به کجا باید برسند؟ مگر نه اینکه، رئیس جمهور باید از ولایت فقیه تمکین نموده و بدو  و نه مردمی که او را بر میگزینند،  ملتزم و متعهد باشد؟ معلوم است که اگر چنین نباشد، شورای نگهبانان نظامی که ولی فقیه بر راس آن قرار دارد، او را رد "صلاحیت" میکنند. یعنی که کوچکترین شک و تردیدی در التزام و تعهد و یا سر سپردگی مطلق نسبت به ولایت را بسنده است که بر ریاست جمهوری مهر باطل زده شود.



«ز بیداد ِ فزون، آهنگری گمنام و زحمتکش
علمدار علم، چون "کاوه" ی حداد می گردد»
 فرخی يزدی

    در نگاهی کوتاه و سریع به وضعیت کارگران ایران در تاریخ چند هزار ساله ی کشورمان  می توان اين وضعيت را در چهار دوره ی کلی مطالعه کرد: دوران باستانی، دوران پس از اسلام، دوران پس از مشروطیت، و دوران پس از انقلاب اسلامی.

     در این تقسیم بندی نکته ی قابل ملاحظه آن است که، در دوران تسلط جمهوری اسلامی بر سرزمین مان، وضعیت بسیار دردناک و غیر انسانی کارگران ایران، به نسبت زمانه ای که در آن هستیم، بسیار سخت تر و سنگین تر از هر زمانه ای در تاریخ مان شده است.



  اکنون یکبار دیگر، سردمداران جمهوری اسلامی میخواهند بمانند 11 دوره  گذشته با تکرار نمایشی بنام "انتخابات"  که از پیش بر گزیدگانش از سوی نهاد های بیدادگر "نظام ولایت فقیه" چونان "مجمع تشخیص مصلحت"   "شورای نگهبان" و نظارت استصوابی دست چین شده اند، حکومت جابر خود را بر ملت ایران تحمیل کنند. بر این پایه، جای شگفتی نباید باشد که  شورای نگهبان در هنگامی  پنج روزه و  40 ساعت کار، تنها صلاحیت شش نفر را از میان  1630 نفر تایید مینماید. کوشش همه نهاد های حکومتی و جناحهای درون ساختار حکومت، چه  اصلاحگر ویا اصولگرا و همچنین تنی چند از نظریه پردازان  فدایی/ انقلابی که لذت زندگی آزاد و مرفه را در برون مرز میبرند ، در این است که این بار هم بمانند 38 سال گذشته مردم ایران را با ترفند و شگردهای  متداول تکراری بپای صندوق های رای کشانده  تا بتوانند  بجهانیان بگویند که حکومت شان از مشروعیت مردمی که هیچ باوری بآن ندارند، برخوردار است.

روز دهم اردیبهشت روز ملی خلیج فارس نامگذاری شده است. در کنار بزرگداشت این روز خجسته، فرارسیدن آن را هنگام مناسبی برای درمیان نهادن نکته مهمی با هممیهنان ارجمندمان یافتیم.
امروزه، خلیج فارس تنها یک آبراه بسیار با اهمیت از دیدگاه راهبردی نیست بلکه پاره ای از موجودیت ایران است. هویت آن با غرور ملی و کیان کشورآمیخته شده است. سپری که ملت ما برای پدافند از نام ایرانی این آبراه در دست گرفته است، آن را به مانند تمامیت ارضی کشور در زمره خطوط قرمز ایرانیان، جای داده است.
روزی که سربازان ایران زمین با فرماندهی امامقلی خان گرجی در سال ۱۶۲۲ میلادی، استعمارگران پرتقالی را برای همیشه از خلیج فارس بیرون راندند، می دانستند که برای "پارس" ماندن این آبراه، دلیر مردان دیگری در نسل های آینده خواهند آمد که خون پاکشان در آبهای نیلگون آن خواهد ریخت.



برغم خلایی که در برابر سلطه دین وجود دارد، نزدیک به چهار دهه است که حکومت آیت الله ها، شرایط استثنایی تاریخی را برای یک تحول و حرکت عظیم در جامعه بوجود آورده است، دینی که مظهر خشونت است و بیرحمی و انتقام ستانی، دین اسلام، واقعیتی که با تیرباران سران رژیم شاهی آغاز گردید و با غائله گروگانگیری و هشت سال جنگ پوچ و بیهوده ادامه یافت و با فاجعه قتل عام زندانیان سیاسی در زندانها باوج خود رسید و همچنان بطور روزمره دار مجازات در ملا عام برپا میگردد.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

sarbazan.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image2.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید