چهارشنبه سوری یکی از آداب سنتی ایرانیان برای استقبال از سال جدید شمسی می باشد که در شب آخرین چهارشنبه سال برگزار می شود. یکی از مهمترین آداب برگزاری چهارشنبه سوری، روشن کردن آتش و پریدن از روی آن می باشد. آتش در روزگار باستان ایران از جمله موارد مقدس محسوب می شده و زرتشتیان همواره برای آن احرتام قائل شده اند. در ادامه با ما همراه باشید تا به بررسی مراسمات و آداب مخصوص این شب پرداخته و تاریخ چهارشنبه سوری 96 را برای برگزرای جشن ها و مراسم مخصوص این شب، بررسی نماییم.

تاریخ چهارشنبه سوری 96
به دلیل اینکه اول فروردین ماه سال 1397 مصادف با روز چهارشنبه هفته می باشد، با این حساب باید گفت که چهارشنبه سوری 1396 یک هفته قبل تر برگزار خواهد شد. همچنین از آنجا که معمولا شب چهارشنبه به برپایی شادی و مراسمات مخصوص این شب پرداخته می شود پس باید بدانید که مراسم چهارشنبه سوری همه ساله در حقیقت در اواخر شب سه شنبه برگزار می گردد. با این حساب می توان گفت که مراسم چهارشنبه سوری 1396 در تاریخ 22 اسفند ماه 96 و در سه شنبه شب مصادف با 13 مارس 2018 برگزار خواهد شد.


اسفندگان یا اسپندگان روزی است که در دوران باستان،  روز ادای احترام به زن و سپاس از او شناخته می شد. در این روز مردها هدایایی به زنان می دادند و از یاری و همراهی آن ها سپاسگزاری می کردند.
زن در ایران باستان از نظر اجتماعی قدر و منزلتی والا داشت ( و آنگونه که خانم مری کخ محقق کتیبه های تخت جمشید می گوید) نه تنها به نسبت آن روزگاران حقوقی قابل توجه داشت، بلکه از نظر مذهبی هم مورد احترام بود (و به گفته اوستا )؛ او را منبع مهر و روشنایی می خواندند.

خورشید صدایمان می زند، بشنو!

در روزگاران کهن که هنوز رازهای پيدايش و کارکرد عناصر طبیعی برای انسان کشف نشده بود، ایرانیان نیز، چون مردمان دیگر، از میان عناصری که در طبیعت اند خدایانی را برای خود برگزیده بودند و آن ها را ستایش می کردند، اما در میان این خدایان خورشید برای ایرانیان جایگاهی مهم و خاص داشت. در آن زمان چنین انتخابی هوشیارانه بود، زیرا در ارتباط با وضعیت جغرافیایی و آب و هوایی آن زمان، این خورشید بود که زندگی را ممکن می ساخت و می توانست انسان را از تاریکی، سرما، اندوه  و گرسنگی نجات دهد.

نقشه توطئه ی مصادره کردن روز کوروش و اسلامی کردن آن به وسیله ی جمهوری اسلامی

اکنون یک هفته از روز کوروش بزرگ، «روز افتخارآمیز صدور منشور حقوق بشر او» می گذرد. اين روزی بود که جمهوری اسلامی اجازه نداد تا مردمان بی شماری که می خواستند برای ادای احترام به بزرگترین شخصیت سیاسی تاریخ شان در پاسارگاد جمع شوند، به آنجا بروند و این روز را به آرامی و شادی برگزار کنند. آن ها با برخوردهای شبه «حکومت نظامی » ی خود که با کشاندن صدها کامیون نظامی به جاده ها همراه بود، با کیلومترها حصار، و با بستن ده ها جاده. راه مردمان را به پاساگاد سد کردند.
و اکنون همين حکومت به دست و پا افتاده است تا به گونه ای دیگر مردمان را از برگزاری روز واقعی کوروش بزرگ که با استقبال خودجوش مردمان در تاریخ شفاهی ایران ثبت شده باز دارد.

 
کوروش بزرگ یا کورش به مدت سی سال، در بین سال‌های ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد، بر نواحی گسترده‌ای از آسیا پادشاهی می کرده است. او از مادری مادی و پدری پارسی متولد شده است. آغاز پادشاهی او در انشان (فارس) و خوزستان، فتح هگمتانه و اتحاد ماد و پارس، فتح پارت و ارمنستان و لیدی، فتح بابل و آزادی یهودیان از رویدادهای برجسته دوران کورش است.
گزنفون، کوروش را به عنوان فرمانروای آرمانی مطرح می کند. کوروش بدون شک، نه تنها هدایتگری برجسته بود که امپراتور بزرگ را بنیان گذاشت، بلکه بنیانگذار فرهنگ و تمدن شهری هخامنشی نیز بود. از آنجا که بنا بر نظر مورخان یونانی پارسی‌ها متعصب نبودند، کوروش به سرعت فراگیری از ملت‌های زیر فرمان را آموخت. یکی از سندهایی که از کوروش برجای مانده، استوانه‌ای به طول ۲۲٫۵ سانتی‌متر و عرض ۱۱ سانتی‌متر از جنس خاک رس با نوشته‌ای ۴۵ سطری به زبان بابلی است که امروزه در بخش ایران باستان بریتیش لندن نگهداری می شود.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran2.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image11.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید