آرامگاه کوروش بدون تردید در پاسارگاد است.

این روزها در فضای مجازی پیام‌هایی دست به دست می‌شود که بیان می‌کنند آرامگاه کوروش در پاسارگاد قرار ندارد! این افراد معمولا با استناد به گفته هرودوت مبنی بر کشته شدن کوروش در خارج از مرزهای ایران به این نتیجه می‌رسند که مقبره موجود در پاسارگاد نمی‌تواند محل دفن کوروش بزرگ باشد و این مکان مربوط به اشخاص دیگری است. حتی در یک جمله پیش پا افتاده، این روزها می‌شونیم که عده ای می‌گویند: ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻃﺒﻖ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ چرا پیدا شده است؟!!



نوروز، بزرگترین جشن ایرانیان، برای دومین بار به ثبت «میراث غیرملموس جهانی» رسید و این بار 5 کشور دیگر به مالکین آن اضافه شدند.

نوروز، که در سال 1388، همراه با کشورهای جمهوری آذربایجان، هند، قزقیزستان، پاکستان، ترکیه و ازبکستان به ثبت جهانی رسیده بود امسال دوباره به ثبت رسید. این بار از آنجایی که کشورهای دیگری تقاضای مالکیت نوروز را داشته اند یونسکو ثبت دوباره آن را مطرح ساخت.  این تقاضا روز گذشته سی ام نوامبر مورد موافقت اعضای تصمیم گیری ثبت میراث غیرملموس جهانی قرار گرفت و اکنون کشورهای افغانستان، عراق، قزاقستان، تاجیکستان و ترکمنستان،نیز به جمع مالکین نوروز پیوسته اند و از امسال 12 کشور به شکلی رسمی نوروز زیبای باستانی را جشن می گیرند.


در چند روز گذشته گروهی تحت عنوان «اقدام به حفاظت اضطراری»  در حال پوشاندن بخش هایی از گچ بری های آتشکده ری، در تپه باستانی میل هستند. امیر رحیم زاده مسئول اداره میراث فرهنگی شهرستان ری دلیل این اقدام را نبود اعتبار لازم برای ایجاد سقفی محکم عنوان کرده و به خبرنگار مهر گفته است که «صد میلیون تومان برای این کار لازم است و ما منتظریم تا این اعتبار تامین شود»
آتشکده ری، یا بهرام اثری است که، در محوطه ای باستانی به وسعت 72 هکتار با تپه های اقماری متعدد، از دوره پارت ها و ساسانیان به جای مانده است.
برخی می گویند این بنا بر اثر حمله اسکندر ویران شده اما  قسمت هایی از این بنا قرن هاست که همچنان برجای مانده است. باستانشناسان معتقدند تپه میل  یکی از مجموعه های مهم تاریخی ایران به شمار می آید و ناگفته های بسیاری را در خود دارد.

 تحلیل روز - قیصر با مضمونِ قصاص(چشم در برابر چشم، جان در برابر جان)، فیلم با عکسِ تتوهای شاهنامه‌ای و با موسیقیِ زورخانه‌ای – حماسه‌ای شروع می‌شود. با آژیر آمبولانس به سمت بیمارستان کشیده می‌شویم، روی برانکارد خانم جوانی‌ست، مادر و دایی‌اش از قسمت جلوی آمبولانس پیاده می‌شوند و به دنبال برانکارد وارد بیمارستان می‌شوند. مادر می‌گوید: حالا جواب برادرهایش را چه بدهم؟
دایی با فریادِ «یا باب‌الحوایج» وارد سالن می‌شود. مادر و دایی روی نیمکتی می‌نشینند که خانمی جوان آنجا نشسته، مادر گریه می‌کند و خانم جوان به خود اجازه می‌دهد که دلیل گریه را بپرسد. مادر می‌گوید که دخترش قرص خورده، خانم جوان حتی پا را فراتر گذاشته و می‌گوید دخترتان خاطرخواه بوده؟

فردوسی بزرگ

از کتاب آثارالباقیه نوشته ابوریحان بیرونی: کورش که کیخسرو است (بیرونی، ١٣٨۶: ص ۱۵۲).

دکتر جلال خالقی مطلق (از برترین شاهنامه پژوهان جهان): تشکیلات فرامانروایی در شاهنامه همان تشکیلات هخامنشی است…. کیخسرو درواقع همان کوروش و چهره افسانه‌ای کوروش بزرگ است… (ن.ک: هخامنشیان در شاهنامه)

با وجود پژوهش‌های ارزشمند، درباره شاهنامه و تاریخ ایران، هنوز عده‌ای بیان می‌کنند که از کوروش و هخامنشیان در شاهنامه یاد نشده است! حتی برخی از این گفته‌ها بهره می‌برند و به کوروش ستیزی می‌پردازند.

مشخص نیست از چه رو این حساسیت تا این حد برای کوروش وجود دارد، در حالی که نام بسیاری از پادشاهان ایران که وجود آن‌ها در تاریخ ایران به اثبات رسیده، به صورت مستقیم و دست نخورده در شاهنامه نیامده است.

در ادامه خواهیم دید که روایت‌های مربوط به کوروش در جای جای شاهنامه به چشم می‌خورد. تعجب آور است که برخی اسکندر شاهنامه را بدون چون و چرا همان الکساندر مقدونی می‌دانند اما کوروش را کیخسرو نمی‌دانند! آشکار است که کیخسرو در شاهنامه بیشترین آمیختگی را با کوروش بزرگ دارد.


    چند سالی است که - علاو بر حکومت اسلامی و وابستگان آن که مستقیم وغیر مستقیم، رسمی و غیر رسمی از استقبال مردمان و حضورشان در پاسارگاد در روز کورش بزرگ و لحظه سال تحویل جلوگیری می کنند - دیگرانی نیز هستند که، درست در آستانه ی روز کوروش بزرگ، مطالبی را علیه کوروش و یا علیه کسانی که در بزرگداشت این روز می کوشند منتشر می کنند، و بی آنکه اشاره ای به وضعيت اسفناک کشور و تلاش مردم گريزان از حکومت اسلامی در راستای بزرگداشت نقاط روشن تاريخ شان اشاره ای داشته باشند می کوشند تا آنان را با برچسب زدن های بی پایه از اين کار باز دارند.
    در اينگونه نوشته ها کوشش می شود تا با شعبده بازی های زبانی و در هم کردن دوغ و دوشاب اين پيام به مردم داده شود که شما اگر يک روز، آری فقط يک روز، از تقويم تان به گراميداشت مردی اختصاص دهيد که جهانيان در برابر بزرگ منشی و دهش مهم اش به تاريخ بشريت لب به تحسين می گشايند، آن هم در زمانه ای که ايران همچون  خانه ی تعصب و فرهنگ ستیزی و زندان و شکنجه و اعدام  شناخته می شود، نژاد پرست یا فاشیست هستید.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

jang.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image2.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید