دانش نیک             بینش  نیک             منش نیک
این جستار در سال 2006 نوشته  و پخش گردید، با اینهمه  جا دارد که همه ساله بهنگام کریسمس  یکبار دیگر بازنگری شود تا ایرانیان  این سخن بباورند که (بیست و پنجم دسامبر) یک شاد روز بزرگ ایرانی است و (آیین های کریسمس) مانند آراستن درختِ کاج یا سرو آزاده( که نماد ایرانی است)  با رشته های زرین (به نشان خورشید) و رشته های سیمین (به نشان ماه) و گذاشتن ستاره بر فراز آن ( که نشان ایزد مهر است) و سرود خواندن کنار این درخت، و پیشکش دادن به یکدیگر، و همه ی دیگر آیینهای (کریسمس)  یکسره ایرانی هستند که از سوی کلیسای مسیح «مصادره» شده اند و هیچ پیوندی با مسیحیت ندارند! . اکنون که هُمای فرهنگ ایران  می رود تا از درون خاکستر خود سر بر افرازد، شایسته است که ایرانیان اینگونه دارشهای فرهنگی خود را بشناسند و هر آنچه را که در گذر گاه تاریخ از دست داده اند باز پس گیرند، مانند، روشن کردن سپندار یا (شمع) در جشن زاد روز که یک آیین سد در سد ایرانی است.  ایرانیان ( سپندار) را به نشان « آتش زندگانی»  می افروختند و در پاسداری از آن بسیار می کوشیدند، و خاموشی آن را نشان (مرگ) می دانستند، ولی اروپاییان که این آیین از ایرانیان آموختند بی آنکه رمز و راز آن، و (جایگاه آتش) در فرهنگ ایران بشناسند، به نشان سالهای زندگی سپندار روشن می کنند و با یک (پف) به زندگی خود پایان می دهند!! اگرکسی بپرسد چرا خاموش کردی؟!  خواهند گفت: برای اینکه نشان دهم که این چند سال  از زندگانی من گذشت!  و اگر پرسنده بگوید: ولی شما هنوز زنده اید، پس آن یک سپنداری که نشان زندگی شما باشد چه شد؟؟ پاسخی نخواهد شنید، چرا که  خاموش کننده،  آیین را از جای دیگری آورده ولی رمز و رازش را نشناخته و با خود نیاورده!.  شوربختانه امروزه بسیاری از ایرانیان  نیز چنین می کنند بی آنکه بدانند که با خود چه می کنند!! اگر زندگی بجا باشد در آینده به این گونه جستارها نگاه خواهیم کرد. ولی امروز دو باره به کریسمس می پردازیم.

 

آرامگاه کوروش بدون تردید در پاسارگاد است.

این روزها در فضای مجازی پیام‌هایی دست به دست می‌شود که بیان می‌کنند آرامگاه کوروش در پاسارگاد قرار ندارد! این افراد معمولا با استناد به گفته هرودوت مبنی بر کشته شدن کوروش در خارج از مرزهای ایران به این نتیجه می‌رسند که مقبره موجود در پاسارگاد نمی‌تواند محل دفن کوروش بزرگ باشد و این مکان مربوط به اشخاص دیگری است. حتی در یک جمله پیش پا افتاده، این روزها می‌شونیم که عده ای می‌گویند: ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﻃﺒﻖ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺯﺭﺗﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ چرا پیدا شده است؟!!



نوروز، بزرگترین جشن ایرانیان، برای دومین بار به ثبت «میراث غیرملموس جهانی» رسید و این بار 5 کشور دیگر به مالکین آن اضافه شدند.

نوروز، که در سال 1388، همراه با کشورهای جمهوری آذربایجان، هند، قزقیزستان، پاکستان، ترکیه و ازبکستان به ثبت جهانی رسیده بود امسال دوباره به ثبت رسید. این بار از آنجایی که کشورهای دیگری تقاضای مالکیت نوروز را داشته اند یونسکو ثبت دوباره آن را مطرح ساخت.  این تقاضا روز گذشته سی ام نوامبر مورد موافقت اعضای تصمیم گیری ثبت میراث غیرملموس جهانی قرار گرفت و اکنون کشورهای افغانستان، عراق، قزاقستان، تاجیکستان و ترکمنستان،نیز به جمع مالکین نوروز پیوسته اند و از امسال 12 کشور به شکلی رسمی نوروز زیبای باستانی را جشن می گیرند.


در چند روز گذشته گروهی تحت عنوان «اقدام به حفاظت اضطراری»  در حال پوشاندن بخش هایی از گچ بری های آتشکده ری، در تپه باستانی میل هستند. امیر رحیم زاده مسئول اداره میراث فرهنگی شهرستان ری دلیل این اقدام را نبود اعتبار لازم برای ایجاد سقفی محکم عنوان کرده و به خبرنگار مهر گفته است که «صد میلیون تومان برای این کار لازم است و ما منتظریم تا این اعتبار تامین شود»
آتشکده ری، یا بهرام اثری است که، در محوطه ای باستانی به وسعت 72 هکتار با تپه های اقماری متعدد، از دوره پارت ها و ساسانیان به جای مانده است.
برخی می گویند این بنا بر اثر حمله اسکندر ویران شده اما  قسمت هایی از این بنا قرن هاست که همچنان برجای مانده است. باستانشناسان معتقدند تپه میل  یکی از مجموعه های مهم تاریخی ایران به شمار می آید و ناگفته های بسیاری را در خود دارد.

 تحلیل روز - قیصر با مضمونِ قصاص(چشم در برابر چشم، جان در برابر جان)، فیلم با عکسِ تتوهای شاهنامه‌ای و با موسیقیِ زورخانه‌ای – حماسه‌ای شروع می‌شود. با آژیر آمبولانس به سمت بیمارستان کشیده می‌شویم، روی برانکارد خانم جوانی‌ست، مادر و دایی‌اش از قسمت جلوی آمبولانس پیاده می‌شوند و به دنبال برانکارد وارد بیمارستان می‌شوند. مادر می‌گوید: حالا جواب برادرهایش را چه بدهم؟
دایی با فریادِ «یا باب‌الحوایج» وارد سالن می‌شود. مادر و دایی روی نیمکتی می‌نشینند که خانمی جوان آنجا نشسته، مادر گریه می‌کند و خانم جوان به خود اجازه می‌دهد که دلیل گریه را بپرسد. مادر می‌گوید که دخترش قرص خورده، خانم جوان حتی پا را فراتر گذاشته و می‌گوید دخترتان خاطرخواه بوده؟

فردوسی بزرگ

از کتاب آثارالباقیه نوشته ابوریحان بیرونی: کورش که کیخسرو است (بیرونی، ١٣٨۶: ص ۱۵۲).

دکتر جلال خالقی مطلق (از برترین شاهنامه پژوهان جهان): تشکیلات فرامانروایی در شاهنامه همان تشکیلات هخامنشی است…. کیخسرو درواقع همان کوروش و چهره افسانه‌ای کوروش بزرگ است… (ن.ک: هخامنشیان در شاهنامه)

با وجود پژوهش‌های ارزشمند، درباره شاهنامه و تاریخ ایران، هنوز عده‌ای بیان می‌کنند که از کوروش و هخامنشیان در شاهنامه یاد نشده است! حتی برخی از این گفته‌ها بهره می‌برند و به کوروش ستیزی می‌پردازند.

مشخص نیست از چه رو این حساسیت تا این حد برای کوروش وجود دارد، در حالی که نام بسیاری از پادشاهان ایران که وجود آن‌ها در تاریخ ایران به اثبات رسیده، به صورت مستقیم و دست نخورده در شاهنامه نیامده است.

در ادامه خواهیم دید که روایت‌های مربوط به کوروش در جای جای شاهنامه به چشم می‌خورد. تعجب آور است که برخی اسکندر شاهنامه را بدون چون و چرا همان الکساندر مقدونی می‌دانند اما کوروش را کیخسرو نمی‌دانند! آشکار است که کیخسرو در شاهنامه بیشترین آمیختگی را با کوروش بزرگ دارد.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

Image1051.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image22.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید