جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی
امسال سی و نه سال است که ایرانیان اجازه ی برگزاری جشن مهرگان را ندارند. و همچنان مهرگان در سرزمین مادری اش بی جشن و بی سرود سر می کند. اما خوشبختانه مردمانی فرهنگ دوست همانند سال های گذشته در گوشه و کنار سرزمین مان، و در شهرهای مختلف جهان مهرگان را، در حد توان خود،  جشن می گیرند، همانگونه که مردمانی قرن ها سرسختانه برای حفظ این جشن های ملی و سنت های دیگر فرهنگ ایرانزمین تلاش کرده اند و آن ها را تا به امروز پاس داشته اند.
آن چه مهرگان را به روز نگاه داشته،  پیام انسانی و زیبایی است که در ریشه های این جشن وجود دارد، و آن احترام و باور به مهر، به معنای «روشنایی و مهربانی» و همچنین تاکید بر «وفای به پیمان» است.



این روزها فرهنگ دوستان تبریز خواب راحت ندارند. صدای ناله های «ارگ تبریز»* یکی از مهمترین و عزیزترین آثار تاریخی شهرشان به وضوح به گوش می رسد. باز حکومت شبانه به جان اثری تاریخی افتاده، تا دور از چشم مردم «خواب زده» آن  را نابود کند. اما بسیاری از مردم تبریز بیدار و نگران اند. آن ها صدای حرکت بولدوزر ها را در اطراف ارگ تبریز می شنوند و ضربات سختی را که بر پیکر نماد مقاومت شهرشان فرود می آید حس می کنند.  

این چندمین بار است که در دوران جمهوری اسلامی حکومت قصد ویران کردن ارگ تبریز را داشته است.

دو سال پس از انقلاب (1360) به دستور امام جمعه و استاندار وقت تبریز، عده ای با بولدوزر و مواد منفجره ریختند به محوطه ی ارگ تبریز، تا آنجا را، به قول خودشان، به یک مصلی برای برگزاری نماز جمعه تبدیل کنند. 25 کیلو گرم ت.ان. تی، بخش هایی از این بنا را از بین برد اما قبل از تمام شدن کار واکنش سریع مردمان در سراسر ایران و به ويژه تبریز آن ها را متوقف کرد. اما در عوض ارگ نیمه ویرانه را به دست باد و باران سپردند تا خود به خود ویران شود.



با از دست دادن تاسف آور ستاره ی درخشان ریاضیات ایران و جهان، امیدواریم هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف نام "مریم میرزاخانی" را بر پیشانی این دانشگاه، که آغازگاه علمی او بوده نشانده، یا حداقل دانشکده ریاضیات را با این نام برجسته سازند.

دامنه ی این کمترین هدیه ای که ایرانیان می توانند به فرزند افتخارآفرین و شایسته خود پیشکش کنند، فراتر از قدردانی بوده،  ابعاد تازه ای به فعالیت های علمی دانشگاه بخشیده ، جوهر علمی و خردمدار آن را با نماد زنی که زندگی اش را وقف علم کرد، تقویت و مایۀ پشتگرمی  زنانی خواهد بود که می خواهند بخشی از زندگی خود را به دانش اختصاص دهند.



در حالی که صدها منطقه و صدها اثر باستانی، تاریخی، و فرهنگی ایرانزمین منتظر ذره ای توجه هستند، در حالی که به دلیل بی توجهی دولت محوطه های تاریخی تخت جمشید، نقش رستم و برخی روستاهای مجاور این آثار را خطری جدی تهدید می کند،  و در حالی که از فرستادن پرونده ی بسیاری از مناطق و آثار تاریخی مردمان ایران، برای جهانی شدن، به عمد خودداری می شود،یکی از اعضای پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری جمهوری اسلامی، پیشنهاد ثبت جهانی «قبرستان وادی السلام» نجف را به عنوان «بزرگترین قبرستان جهان اسلام» می دهد. او همچنین با اشاره به اینکه تا کنون به جز چاپ محدود کتاب «وادی‌السلام» هیچ کار پژوهشی در خصوص این مکان صورت نگرفته است، (که خود نشانه ی بی اهمیت بودن این قبرستان از نظر تاریخی ست) می گوید: «شایسته است به منظور ساماندهی این مجموعه،کار علمی و اجرایی در قالب تدوین طرح جامع صورت گیرد» و البته و حتما، مثل همه ی این چهل سال گذشته،  از جیب مردمان رنج دیده ی ایران.



از دوران احمدی نژاد تا کنون که چینی ها بازار اقتصاد ایران را تحت کنترل خودشان درآورده اند یکی از نتایج حضور آن ها قربانی شدن صنایع دستی زیبای ایرانی بود. آن ها بلافاصله بدل های صنایع دستی ایران را به شکلی ماشینی و ارزان قیمت تهیه کرده و به بازارهای توریستی ایران فرستادند.

گزارش ها نشان می دهد در این سال ها هزاران هزار صنعتکار هنرمند ایرانی کارشان را از دست داده و خانه نشین شده اند. حجره های اطراف میدان نقش جهان، جایی که روزگاری محل فروش بهترین نمونه های هنر دستی صنعتکاران ایرانی بود، اکنون جایگاه فروش اجناس بی کیفیت و ماشینی چینی شده است. حتی پارچه های قلمکار و اشیای منبت کاری اصفهانی نیز جایش را به بدلی ساخت چین داده اند و بسیاری از توریست های ناآشنا به این هنرها آن ها را به نام «هنر دستی ایرانی» می خرند. در شهرهای دیگر ایران هم، چین همین بلا را بر سر صنعت و صنعتکاران آورده است.


     فروردین امسال 446 اثر تاریخی از موزه‌ی ملی ایران  به «موزه و تالار هنر و نمایش جمهوری فدرال آلمان» رفت تا در نمایشگاهی با عنوان «ایران؛ فرهنگ کهن بین آب و بیابان» به مدت چهار ماه به نمایش درآید. این آثار مربوط به هزاره هفتم پیش از میلاد تا آغاز دوره ی هخامنیشی می باشند. در میان این آثار جام های طلای معروفی چون «حسنگو»، «مارلیک» «کلاردشت» و جام های دیگری به چشم می خورد. همین طور مجموعه های بی نظیری چون «جوبجی رامهرمز» و «جیرفت»  این آثار حدود 38 میلیون یورو بیمه شده اند.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

Image1051.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image12.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید