دلایل ویرانی های میراث تاریخی:

بیشتر مسئولین جمهوری اسلامی از رییس سازمان میراث فرهنگی گرفته تا شهردار و وزرای آب و برق و تلفن و راه سازی و غیره، در چهل سال گذشته هر چه از دست شان برمی آمده در جهت ویرانی میراث فرهنگی و تاریخی ایرانزمین انجام داده اند . این ویرانگری ها دلایل متفاوتی داشته است، که معمولا زیر نام نوسازی، مرمت، عمران و آبادی و .. و.. انجام می شود اما اکنون پس از چهل سال دیگر کاملا روشن است که (غیر از مواردی اندک) بیشتر این ویرانگری ها سه دلیل بیشتر نداشته است.


سخنرانی چندوقت پیش محمدرضا شفیعی‌کدکنی استاد و ادیب بزرگ عصر حاضر، در یادآوری جایگاه زبان فارسی و سایر زبان‌های ایرانی به‌عنوان سرمایه‌های ملی، به مثابه ریختن آب در خوابگاه مورچگان بود.

وی در این سخنرانی به یکی از مهم‌ترین خطرات تهدیدکننده زبان فارسی، زبان ملی ایرانیان و زبان های محلی اشاره کرد. صحبت‌های این اندیشمند بزرگ برای وطن‌خواهان آذربایجانی که با تکیه بر سنت تاریخی و فرهنگی آذربایجان مدت‌هاست این خطرات را به مسئولان امر و زمامداران کشور گوشزد می‌کنند، دلگرم کننده بوده و بار دیگر حقانیت مباحث آنان را به اثبات رساند.



نگاه کن!
کتبيه ی زخمی همچنان آرام است
و برلبان سنگي اش
 شادمانی می خندد.
می داند، آتش فرو نمی نشيند
تا آتشکده ای باقی است*

این روزها، با سفری که رییس میراث فرهنگی جمهوری اسلامی هفته پیش به بوشهر داشت، پس از یازده سال، دوباره موضوع «کتیبه ی باستانی خارک» مطرح شده است.
یازده سال پیش در پاییز 1386، رسانه ها اعلام کردند که کتیبه ای سنگی در خارک پیدا شده است. همان زمان باستانشنان گفتند که بررسی ها و مطالعات نشان می دهد که این کتیبه یکی از قدیمی ترین اسناد هویتی خلیج فارس است. در همان زمان آقای علی اکبر سرفراز، باستانشناس سرشناس و معتبر ایرانی به خبرنگاران گفت که:«هر چند پيش از اين نيز نام خليج فارس برازنده ترين نام بوده است اما با كشف كتيبه‌اي به خط فارسي باستان و متعلق به دوره هخامنشيان مي‌توان از اين نام‌گذاري با سند محكم ديگري دفاع كرد».


سال هاست که به توصیه باستانشناسان قرار است محوطه ی تاریخی تیمره برای ثبت در میراث فرهنگی جهانی آماده شود اما سازمان میراث فرهنگی نه تنها این کار را نکرده بلکه بنا به گزارش خبرگزاری های دولتی بزودی آب گیری سد «کوچری» بخش های بزرگی از تیمره را نابود خواهد کرد.

تیمره (منطقه‌ای،بین سه استان اصفهان، مرکزی و لرستان) به عنوان یکی از بزرگترین مجموعه های سنگ نگاره   ایران شناخته شده است. باستانشناسان معتقدند که می توان با مطالعه در این سنگ نگاره ها به تاریخ، خط، زبان، نمادها، آیین ها و حتی محیط اقلیمی گذشتگان دسترسی پیدا کرد.

محوطه تاریخی تیمره با بیش از 21 هزار سنگ نگاره و در منطقه ای به وسعت 150 کیلومتر مربع قرار دارد. برخی از سنگ نگاره های این محوطه تاریخی حدود 40 هزار سال عمر دارند. در میان این سنگ نگاره های زیبا از پیکره های انسانی هست تا نگاره های حیوانات مختلف. و از نیایشگاه های چند هزار ساله تا رقص های دسته جمعی.


«سیزده به در» اولین روز گرامیداشت طبیعت در ایران باستانی ما و جهان است. اما متاسفانه جمهوری اسلامی و یا برخی از کسانی که جشن های ملی ما را برنمی تابند، نام «سیزده به در» را حذف کرده و نام «روز طبیعت» را برای این روز به کار می برند
 ما دوستداران فرهنگ ایرانزمین نام سیزده به در را از کنار «روز طبیعت» برنمی داریم .« سیزده به در» سیزده به در است
این نوع حذف کردن ها از آغاز انقلاب شروع شد: هر چه را توانستند ممنوع و حذف کردند، و هر چه را زورشان نرسید نامش را عوض کردند.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran10.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image11.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید