به پیشنهاد بنیاد میراث پاسارگاد سال 1395، سال بزرگداشت مهستی گنجوی، نام می گیرد

بنیاد میراث پاسارگاد، به رسم 10 سال گذشته ی خود، امسال نیز، در آستانه ی بزرگترین و مهم ترین عید و جشن ایرانیان، نوروز جهانی، نامی را یرای سالی که از راه می رسد انتخاب و پیشنهاد می کند.
این انتخاب، چون همیشه، در چارچوب نگاهداری و نگاهبانی از میراث های فرهنگی و تاریخی ایرانزمین انجام می گيرد.
هدف بنیاد میراث پاسارگاد از نامگذاری این سال ها متوجه ساختن مردمان به ارزش های کم نظير میراث های فرهنگی و تاریخی ایرانزمین، در طول تاریخ، بوده است؛ میراث هایی که به دلیل بی توجهی، تبعیض، و یا فرهنگ ستیزی در سایه قرار گرفته و یا در خطر ویرانی و نابودی افتاده اند.

یکی از این میراث ها به وجود شخصیت های بزرگی مربوط است که به دلیل استثنایی بودن در حوزه های علمی، ادبی، سیاسی، و فرهنگی جهانی دهش های مهمی به تاریخ سرزمين خود و به جوامع بشری داشته اند.
امسال بنیاد میراث پاسارگاد، به دلایلی که ذکر خواهد شد، تصمیم گرفته است تا سال  1395 را به نام «مهستی»، یکی از ارزشمندترین شعرای پارسی زبان ایران، نام گذاری کند؛ زنی شجاع و اندیشمند  که 900 سال پیش چنان زیست و چنان اندیشید و سخن گفت که اکنون زنان بزرگ و برابری خواه جهانی می اندیشند و می گویند.
 مهستی، از ادبا، متفکرین، موسیقیدان ها، و پایه گذار مکتب «شهرآشوب» است. او در قرن پنجم و ششم زیسته و ساکن شهر گنجه، زمانی که گنجه جزو شهرهای ایران شناخته می شد، بود.
از او مجموعه ای رباعی باقی مانده که در آن از اسامی کارافزارها، حرفه ها، و صنایع  و اصطلاحات فنی دوره ای که زندگی می کرده سخن گفته و آگاهی های روشن و با اهمیتی داده است. به گونه ای که می توان از آن ها به عنوان نوعی گزارش تاریخی نام برد.
 مهستی به دلیل زن بودن و قرار گرفتن در سایه ی مردسالارانه ای که قرن هاست بر سرزمین ما افتاده، در حیات اش مورد آزار و فشار زیاد متعصبین قرار گرفت اما او شجاعانه مقابل بیدادها ایستاد و با نیروی اندیشه و هنرش توانست نام خود را تا امروز زنده نگاهدارد.
بسیاری از شعرهای مهستی نشانگر ذهنیتی است که نه تنها به برابری زن و مرد باور دارد، بلکه آن را اعلام و فریاد می کند. فریادی که به ويژه امروزه در  سرزمین مان نیز معنا و مفهومی بزرگ دارد:
ما را به دم پیر نگه نتوان داشت
در خانه دلگیر نگه نتوان داشت
آن را که سر زلف چو زنجیر بود
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت
متاسفانه اکنون نیز مهستی به شدت مورد بی مهری متعصبین در ایران قرار دارد تا جایی که سازمان میراث فرهنگی ایران حاضر نبوده حتی از مهستی به عنوان یکی از مشاهیر پارسی گوی نام ببرد و حتی در برابر جمهوری آذربایجان، که او را به عنوان مهمترین و اولین شاعر آن کشور به یونسکو معرفی کرده کاملا ساکت و «راضی» بوده است.
ما، اگر چه معتقدیم که میراث فرهنگی و تاریخی، و همچنین شخصیت های استثنایی در زمینه های گوناگون، متعلق به کل جامعه ی بشری هستند، و خوشحاليم که لااقل در کشور آذربایجان قدر و منزلت این زن بزرگ را گرامی می دارند، اما باور داريم که سکوت و بی توجهی مسئولین میراث فرهنگی در ارتباط با مشاهیری که به تاریخ ما نیز ربط دارند، آن هم به دلیل ملاحظات سیاسی یا مذهبی،  به میراث های بشری لطمه ی بزرگی می زند.
بنیاد میراث پاسارگاد، ضمن اعلام سال 1395 به نام مهستی گنجوی و تقديم تبریک سال نوی باستانی به  ایرانیان و مردمان  کشورهای دیگری که نوروز را گرامی می دارند، از همه ی دانشمندان، نویسندگان،  و فرهنگ دوستان تقاضا دارد که مطالبی را که در ارتباط با این شخصیت بزرگ تاریخی مان وجود دارد (چه انتشار یافته و چه منتشر نشده) برای انتشار و ثبت در آرشیو «بنیاد» برای ما بفرستند.
            بيائيد امسال را به نام مهستی بزرگ، و اندیشه ی برابری خواه او، آغاز کرده و برای همه ی ساکنان زمين سالی سراسر شادمانی، صلح و آزادی آرزو کنيم.
با مهر و آرزوی خرمی
شکوه میرزادگی
از سوی بنیاد میراث پاسارگاد
اسفند 1394 خورشیدی ـ  مارچ 2016

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

yazd4.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image24.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید