نگاه کن!
کتبيه ی زخمی همچنان آرام است
و برلبان سنگي اش
 شادمانی می خندد.
می داند، آتش فرو نمی نشيند
تا آتشکده ای باقی است*

این روزها، با سفری که رییس میراث فرهنگی جمهوری اسلامی هفته پیش به بوشهر داشت، پس از یازده سال، دوباره موضوع «کتیبه ی باستانی خارک» مطرح شده است.
یازده سال پیش در پاییز 1386، رسانه ها اعلام کردند که کتیبه ای سنگی در خارک پیدا شده است. همان زمان باستانشنان گفتند که بررسی ها و مطالعات نشان می دهد که این کتیبه یکی از قدیمی ترین اسناد هویتی خلیج فارس است. در همان زمان آقای علی اکبر سرفراز، باستانشناس سرشناس و معتبر ایرانی به خبرنگاران گفت که:«هر چند پيش از اين نيز نام خليج فارس برازنده ترين نام بوده است اما با كشف كتيبه‌اي به خط فارسي باستان و متعلق به دوره هخامنشيان مي‌توان از اين نام‌گذاري با سند محكم ديگري دفاع كرد».


سال هاست که به توصیه باستانشناسان قرار است محوطه ی تاریخی تیمره برای ثبت در میراث فرهنگی جهانی آماده شود اما سازمان میراث فرهنگی نه تنها این کار را نکرده بلکه بنا به گزارش خبرگزاری های دولتی بزودی آب گیری سد «کوچری» بخش های بزرگی از تیمره را نابود خواهد کرد.

تیمره (منطقه‌ای،بین سه استان اصفهان، مرکزی و لرستان) به عنوان یکی از بزرگترین مجموعه های سنگ نگاره   ایران شناخته شده است. باستانشناسان معتقدند که می توان با مطالعه در این سنگ نگاره ها به تاریخ، خط، زبان، نمادها، آیین ها و حتی محیط اقلیمی گذشتگان دسترسی پیدا کرد.

محوطه تاریخی تیمره با بیش از 21 هزار سنگ نگاره و در منطقه ای به وسعت 150 کیلومتر مربع قرار دارد. برخی از سنگ نگاره های این محوطه تاریخی حدود 40 هزار سال عمر دارند. در میان این سنگ نگاره های زیبا از پیکره های انسانی هست تا نگاره های حیوانات مختلف. و از نیایشگاه های چند هزار ساله تا رقص های دسته جمعی.


«سیزده به در» اولین روز گرامیداشت طبیعت در ایران باستانی ما و جهان است. اما متاسفانه جمهوری اسلامی و یا برخی از کسانی که جشن های ملی ما را برنمی تابند، نام «سیزده به در» را حذف کرده و نام «روز طبیعت» را برای این روز به کار می برند
 ما دوستداران فرهنگ ایرانزمین نام سیزده به در را از کنار «روز طبیعت» برنمی داریم .« سیزده به در» سیزده به در است
این نوع حذف کردن ها از آغاز انقلاب شروع شد: هر چه را توانستند ممنوع و حذف کردند، و هر چه را زورشان نرسید نامش را عوض کردند.


هم ‌میهنان عزیزم!
 
فرارسیدن نوروز باستانی، این جشن بزرگِ ملی و میراثِ بشری را در آغاز سال نو ایرانی، به شما و به همه آنهایی که نوروز را گرامی می دارند و جشن می‌ گیرند، از صمیم قلب شادباش می ‌گویم. نوروز، این جشنِ آفرینش و پیدایش که ریشه در تاریخ و فرهنگِ پُربار و دیرینه ما ایرانیان دارد، آیین هزاران ساله‌ای است که یادگار (جمشید) خورشید ایران است و نقطه عطفِ تاریخ و تمدن ما ایرانیان به شمار می ‌آید. تمدن و فرهنگی که ققنوس‌وار سر از خاکستر برداشته و پیروز و پُر توان ما را به زندگی فرا می‌ خواند و نوید سربلندی و آزادی می‌دهد. این آیین شکوهمند هرچه بر حیاتِ چند هزار ساله‌ اش افزوده می‌شود، بیشتر به رمز و راز پیدایش آن در سرزمینِ اهورایی‌‌مان پی ‌می ‌بریم. ما در درازایِ تاریخ پرفراز و نشیبِ میهن‌مان، با حفظ هویتِ ایرانی خویش و با تکیه بر خِرَد و دانایی، نه تنها با آغوش باز به پیشواز آداب و رسوم نیکِ دیگران رفته و از دیگران آموخته‌ایم و بر غنایِ فرهنگِ خویش افزوده‌ایم، که سهم بسزایی در غنا بخشیدن به تمدن بشری داشته‌ایم.



بنیاد میراث پاسارگاد، به رسم هر ساله ی خود، امسال نیز، در آستانه ی بزرگترین و مهم ترین عید و جشن ایرانیان، نامی را یرای سالی که از راه می رسد انتخاب و پیشنهاد می کند.

این انتخاب، چون همیشه، در چارچوب نگاهداری و نگاهبانی از میراث های فرهنگی، تاریخی، (ملموس و غیرملموس) ایرانزمین  است.

هدف بنیاد میراث پاسارگاد از نامگذاری سال متوجه ساختن مردمان به ارزش های کم نظير فرهنگ خردمدار و مهرآفرین ایران و میراث هایی ست که به دلیل بی توجهی، تبعیض، و یا فرهنگ ستیزی در سایه قرار گرفته و یا در خطر نابودی افتاده اند.

امسال بنیاد میراث پاسارگاد، به دلایلی که ذکر خواهد شد، تصمیم گرفته است تا سال  1397 را به نام «زن ایرانی» نامگذاری کند.


هم میهنانم،

از دیرینه ترین روزگار تا به امروز، آتش افروختن یکی از دست نخورده ترین آیین هایی است که با همه فراز و نشیب های تاریخ همچنان به روش های گوناگون برگزار می شود. ایرانیان به رسم پاک آیین مهر و روشنایی برای رهایی از تاریکی، جنبش ملی آتش افروزی را پدید آوردند.

اکنون در این دوران بحرانی که شرایط زندگی و معیشتی، برای مردم ایران توانفرسا شده است و زیست بوم ایران دستخوش خطری جدی است، بسی جای تاسف است که به سبب رویارویی حکومت جمهوری اسلامی با ایرانیت، به هویت ایرانی در عرصه جهانی آسیب بزرگی وارد شده است.

باوجود همه این نابسامانی ها که سهم ملت و کشورمان شده است، بیش از هرزمانی بر ما ایرانیان است تا با همه نیرو برای پاسداری از فرهنگ کهن ایرانزمین تلاش کنیم.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran7.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image16.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید