جمهوری اسلامی از آغار تسلط بر ایران نه تنها با قوانین و احکام خود شدیدترین و واپسگرانه ترین برخوردها را با زنان ایران داشته، بلکه تنها حکومتی در جهان امروز است که زنان را علیه زنان تجهیز می کند.
این حکومت سال هاست تنها زنانی را برای اداره کارها و مسئولیت های دولتی و وابسته به دولت انتخاب می کند که به شدت با برابری های زن و مرد مخالف هستند. یکی از این زن ها مینو اصلانی مسئول سازمان «بسیج جامعه زنان» است.
او روز گذشته در یک نشست خبری تعهد ایران به سازمان ملل برای تحقق «تساوی جنسیتی» را «خلاف قانون» دانسته و از قوه قضائیه خواسته «با هر تلاشی برای برابری جنسیتی و تخلفات افراد و ملاقات با افراد جاسوس برخورد کند».


خبرگزاری هرانا – آتنا دائمی ، فعال حقوق بشر که چندی پیش برای اجرای حکم هفت سال حبس بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود، در نامه‌ای سرگشاده با بیان اینکه توسط مامور زن مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مامور مرد قرارگاه ثارالله سپاه تهران هم اقدام به استفاده از اسپری فلفل نموده، خبر از شکایت خود از آن‌ها داده. خانم دائمی در این نامه اجمالا روند بازداشتش را شرح داده است. وی در این نامه تاکید کرده است که در راه زندان توسط این مامورین تهدید به پرونده سازی شده و به او گفته‌اند “آشی برایت می‌پزیم که دیگر فکر بیرون آمدن از زندان را از سر بیرون کنی”. متن کامل این نامه درپی می‌آید.


نامه ی گلرخ ایرایی به آرش صادقی و نهادهای بین المللی
گلرخ ابراهیمی ایرایی زندانی بند زنان زندان اوین، نامه ای سرگشاده خطاب به همسرش آرش صادقی و همچنین نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر نوشته است. خانم ایرایی در این نامه از همسرش که در سی‌ششمین روز از اعتصاب غذا به سر می‌برد خواسته است تا «زنده بماند». وی همچنین با ارایه توضیحاتی در مورد علت اعتصاب غذای همسرش از مجامع بین المللی خواسته است تا نسبت به «مرگ خاموش» او سکوت نکنند.
متن کامل این نامه را به نقل از هرانا در ادامه بخوانید؛

 

به مناسبت روز جهانی رفع خشونت علیه زنان
 در پی تصويب و انتشار وسيع اعلامیه ی جهانی حقوق بشر در سال 1948 و تأکیدی که در آن بر برابری حقوق زن و مرد شده بود، مساله ی مبارزه با فاجعه ای بشری، یعنی «خشونت علیه زنان»، بصورتی وسيع مطرح شد. از آن پس، آمارهای مربوط به این نوع خشونت، یکی پس از دیگری، منتشر شده و تلاش های سازمان های حقوق بشر و گروه های زنان، و حتی مردان باورمند به مبارزه با اين خشونت، سبب شد که سازمان ملل توجه ويژه ای نسبت به این امر داشته باشد. اين سازمان، در دهه ی آخر قرن بیست و یکم، علاوه بر تصويب «کنوانسیون پیشگیری از جنایت و گام های عدالت برای حذف خشونت علیه زنان»، و «کنوانسیون رفع کلیه ی اشکال تبعیض علیه زنان»، در سال 1991، روز 25 نوامبر  را به عنوان «روز جهانی حذف خشونت علیه زنان»(*) اعلام و  دو سال بعد نيز در اين مورد قطعنامه ای منتشر کرد. این قطعنامه خشونت مورد نظر خود را این گونه توضیح می دهد:



از روز بین‌المللی رفع خشونت علیه زنان (25 نوامبر) تا روز حقوق بشر (10 دسامبر) که 16 روز است، به عنوان «رویدادهای نارنجی» یاد شده و بناست در این روزها اقداماتی با هدف مقابله با خشونت علیه زنان انجام گیرد.
هم‌زمان با فرارسیدن روز جهانی رفع خشونت علیه زنان جنبش "دنیا را نارنجی کن" با ابتکار سازمان ملل برای مقابله با خشونت علیه زنان آغاز می‌شود.
این جنبش که به مناسبت روز جهانی رفع خشونت علیه زنان انجام می‌گیرد بخشی از کمپین سازمان ملل با عنوان "متحد برای پایان دادن به خشونت علیه زنان" است. رنگ نارنجی در این حرکت به عنوان نمادی از آینده‌ی روشن و پرامید و به دور از هر گونه خشونت علیه زنان و دختران٬ به هماهنگی میان تلاش‌های مختلف کنونی کمک خواهد کرد.


سرکوبِ وحشیانه و اعمال خشونت آمیز جمهوری اسلامی در طی این سال‌ها و به ویژه در ماه‌ها و روزهای اخیر در صدور احکام ناعادلانه یا دستگیری و احضار و فشار بیش از پیش به خانواده‌های دادخواه و فعالان کارگری، معلمان و دیگر فعالان اجتماعی، شاهدی است بر این دیدگاه که حکومت اسلامی ایران می‌خواهد بقای قدرت و حاکمیت خود را مانند گذشته با ایجاد فضای رعب و وحشت و تهدید و زندان و اعدام تداوم بخشد و برقراری حکومتِ قانون، فریبی بیش نیست.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

Image102.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image21.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید