بازدید کننده گرامی، لطفا نوشته های خود را برای انتشار در این تارنما به ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید  بفرستید

 

اواسط ماه فوریه یک کنفرانس بین المللی درباره آینده و امنیت خاورمیانه درشهر ورشو پایتخت لهستان برگزار خواهد شد. در بیانیه مشترک ایالات متحده آمریکا و لهستان، موضوعات ذکر شده برای گفتگو در این نشست عبارتند از: تروریسم و افراط گرایی، توسعه موشکی و گسترش آنها، امنیت دریایی و سرنوشت گروه هایی که توسط برخی کشورهای منطقه حمایت می شوند. بخش مهمی از این موضوع برای اطمینان یافتن ازاینست که رژیم اشغالگرایران نتواند “هیچ تأثیر بی ثبات کننده” درمنطقه اجرا کند.
البته دراین بیانیه از رژیم اشغالگر ایران به صراحت ذکری نشده است، اما تقریبا تمرکز در این مورد خواهد بود، بطوریکه رژیم اشغالگر ایران از کنفرانس ورشو درلهستان بسیار مضطرب است.
این کنفرانس در روزهای 13 تا 14 فوریه در ورشو برگزار خواهد شد، در بیانیه وزارت امور خارجه دو کشور ایالات متحده آمریکا و لهستان، از وزرای خارجه کشورهای سراسر جهان دعوت شده در این اجلاس شرکت کنند.

بیانیه سلبی چهار سازمان جمهوری ‌خواه یکی از مایوس کننده ترین اقداماتی بود که در این برهه از زمان که ضرورت اتحاد همه آحاد ملت (از همه نحله های سیاسی بدون مولفه حذف) را می طلبد باعث بهت و نومیدی بسیاری شده است زیرا بقول حافظ شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد, هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد. حال که سخن از مو شد, باید بصیرت سیاسی دیدن پیچش مو را نیز داشت. کسانی که به "اشارتهای ابرو" نیز چشمی دارند, در لابلای سطور این بیانیه پیغام نهفته ای را می بینند که برای آنهایی که نمی خواهند "من" و "تو" "ما" بشویم بسیار دلگرم کننده است, و برای "امیدواران آزادی" مایه بسی دلسردی.

اینکه بخشی از جریانات جمهوری خواه موفق شده اند منشاء اتحاد بین خود باشند, امری بسیار خوشایند و مغتنم است, و آن را باید به فال نیک گرفت. زیرا آغاز حرکت قطار اتحاد بر روی ریل همگرایی همه نیروها ضرورت مبرم زمان ما است. اما دریغا از این اتحاد که در اولین ایستگاه و با اولین بیانیه اعلام نمودند این قطار خصوصی و "خودی" است. و حتی بقیه جمهوریخواهان غیرخودی نیز در آن جایی ندارند, چه برسد به مشروطه خواهان و دیگر غیرخودی ها. معمولا اولین بیانیه یک ائتلاف یا جریان نوپا باید مبنای "ایجابی" داشته باشد که در آن با نگاهی مثبت و امیدوارکننده برنامه سیاسی خود را ارائه می دهد. یعنی اعلام کنند که در سپهر سیاسی اپوزیسیون چه می خواهند.

شکنجه پدیده ایست که در کشورهای جهان، بشیوه و اشکال گوناگون اجرایی میشود، بویژه در کشورهایی که از غافله تمدن عقب مانده اند. شکنجه در اکثر مواقع بدست نهاد های قدرت باجرا در میاید. این وقتی ست که تعریف و ساده و عامی را از شکنجه در نظر بگیریم که اذیت و ازار، چه بر جسم و چه بر روان انسانی، مثل سیلی ای در صورت و یا ایراد توهین و تهمت بمنظور اخذ اعتراف و کسب اطلاعاتی سیاسی و امنیتی بکار گرفته شود. اما، معضل آن استکه حکومت اسلامی را نمیتوان، صرفا یک حکومت سیاسی پنداشت، مثل دیگر حکومت های دیکتاتوری و یا نیمه دیکتاتوری، زیراکه حکومت اسلامی، حکومتی ست دینی و بدست کسانی مدیریت میشود که برخاسته اند از نهاد دینی و یا نهاد "فقاهت،" نهادی کهن سال مولد "متولیان" دین و شریعت اسلامی. در حالیکه در حکومتهای سکولار، خشونت از قدرت بر میخیزد، در حکومت اسلامی، خشونت از ذات دین برمیخیزد.

داستان ورود دین به جامعه بشریت بسی اسرار آمیز و نگران کننده و اسفناک است. ما سوابق مذاهب را از تاریخ ملاحظه می کنیم که در آن موج عظیمی از استبداد دینی، استثمار مذهبی و استحمار عامه مردم دیده می شود.
همیشه دیانت از آن بالا تا پایین برای گردانندگان سفره بوده است! ادیان از آن بالا مجبور بودند که برای حفاظت از خود، قشون درست کنند و برای کشورگشایی، عنوان صادرات توحید را بگذارند و برای نابودی همنوعانشان تیتر فرمان خدا را قرار بدهند. از آغاز تاکنون همواره چنین بوده است، دقیقا مثل وضعیت سیاست! سیاست هم همین طور، دقیقا مثل دیانت بوده است.
یعنی من به این کشف رسیده ام که انسان ها از هزاران سال قبل به وسیله یک قیچی بزرگ در سلاخ خانه مورد قتل واقع شده اند که دو لبه داشت، یکی دیانت بود و یکی سیاست!
ادیان و مذاهب چه دستاوردی برای مردم داشت؟ آیا جامعه آنها آرامش پیدا کرد؟ آیا نفوسشان آسوده شد؟ کسانی آمدند و قوانین وضع کردند که انسان در آن مناسک به راحتی زندگی کند، اما شرایع دست و پایش را بست. شریعت مداران چنان قهرآمیز عمل کردند که اکثریت قاطع مردم یا از درون از حیطه معنویات خارج شدند یا از بیرون توبه کردند.
مگر می شود انسانی را با خشونت به چیزی وادار کرد که آن را نمی پذیرد؟ یا برای پذیرش آن دنبال دلیل است؟

صادق زیباکلام که چند ماه پیش با صراحت گفته بود "حاضرم برای جلوگیری از سقوط نظام، اسلحه به دست بگیرم", اکنون در واکنش به شکنجه اسماعیل بخشی، فعال کارگری و نماینده شورای مستقل کارگری در سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه  در صفحه تویتر خویش مدعی شده است چون اسماعیل بخشی متهم به جاسوسی نبوده و نه در ارتباط با بیگانگان بوده و نه عضو گروه برانداز بوده, پس شکنجه ایشان توجیه شرعی و قانونی ندارد. زیباکلام می نویسد: "اگرحتی نیمی از حرفهای اسماعیل بخشی واقعیت داشته باشد،این سئوال مطرح میشودکه چرا او را آنگونه شکنجه کرده اند؟ او نه متهم به جاسوسی بوده، نه ارتباط با بیگانگان، نه دست داشتن دراقدامات تروریستی، نه عضو گروه برانداز و نه هیچ اقدام دیگری که برای اقرار و اعتراف مامورین او را شکنجه کرده باشند.

بنظر میرسد که اجماعی در میان تحلیگران بوجود آمده است که جمهوری اسلامی در سال جدید مسیحی، دچار فروپاشی میشود. که همه نشانه ها حکایت بر وقوع این فروپاشی میکند. آنها به بی کفایتی، سوء مدیریت و ندانم کاریهایی اشاره میکنند که جامعه را به لبه پرتگاه سوق داده اند. وضع مصیبت بار کنونی، حاصل بذری است که بدست قدرتمداران کاشته شده است. در همان حال، آنان بوجود ظرفیت و توانمندیهایی و نخبگانی اشاره میکنند که بی درنگ میتوانند، در مقام جانشین قدرت، به رتق و فتق امور بپردازند و از تخریب و ویرانی و یا "سوریه ای" شدن کشور جلوگیری کنند. همچنین، از فراخوانی سخن میرانند که نخبگان را گردهم آورند بمنظور شرکت در پروژه نجات کشور از مصیبت و نکبت. بگذریم از اینکه هر گروه و سازمان و تشکیلات مخالفی، دیگر گروه ها را فرامیخواند که با حفظ اسم و رسم و مواضع سیاسی، میتوانند بآنها بپیوندند. تا کنون دیده نشده که یک تشکیلات سیاسی اعلام کند که ا به گروه "زید" و یا "عمر" پیوسته است.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

naghshe_rostam3.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image2.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید