ملّی‌گرایی مقصودی (۱) را جز رفع پراکندگی و برطرف کردن اختلافات میان ایرانیان دنبال نمی­‌کند؛ آنچه در طول بیش از یک سده کشور را همراه با اید­ئولوژی‌­های متفاوتی چون کمونیزم، فاشیزم، سوسیالیزم، اسلامیزم و… فرهنگ و تمدن ایران را به انحطاط کشیده است. انحطاطی که جامعه‌­ی صلحجو، قانع، بردبار، همدل و همبسته ایرانیان را تا لبه‌­ی پرتگاه بی­‌هویتی و بی‌­فرهنگی کشانیده است.

چون هر اید­ئولوژی خود را حقیقت مطلق می­‌شمارد. حقیقت مطلق چون نقدپذیرنیست (سقراط) به پراکندگی اندیشه دامن می­‌زند. درست به این علّت نیز بایستی در برابر هر ایدئولوژی ایستادگی کرد. تا افراد جامعه بی­‌اراده نشوند، تا تابع کوک اید­ئولوژی نگردند. در۴۰ سال گذشته ولایت فقیه سعی بسیار در کوکی کردن ایرانیان داشته است.


جنگ نعمت الهی است (امام خمینی)

در مورد این جمله ماندگار ِ امام ِ امت حرف و حدیث زیاد است اما آنچه که ظاهرا همگی در آن متفق القول هستند، نوع ِ نعمتی است که به جانشینان ولیعصر عطا گردیده ، از مصادره بلدوزر و لودر امت در جنگ و تحت عنوان مفقود یا متلاشی شروع شد و تا پست ، مقام ، منصب ، حذف کنکور ، اساتید ِ و هیئت علمی رزمنده و انصار و اعوان رزمنده و غیره تا رانت و رشوه برای قشر ِ خاص ادامه دارد. همه این موارد جزو آثار ِ ماتاخر ِ جنگ هستند که هنوز بسیاری از آنها خودشان را نشان نداده اند و بی شک تا نسلها هم ادامه خواهند داشت. فقط یک موردشان اینکه وضعیت ِ رشد تصاعدیِ تحصیل کردگانی که تحت ِ تربیت ِ همین اساتید ِ رزمنده و بسیجی و غیره بوده اند و تا نبیره من ِ نوعی باید توسط اعوان ِ همین اقشار درمان ، تدریس و تعلیم ببینند و زندگی کنند.


(در ابتدا باید آشکار کنم که من عدوی تو نیستم، انکار شیوه کار توام!)

چند روزیست که "اصلاح طلبان حکومتی" با طرح اتهام و هجمه گسترده به اپوزیسیون نظام، سخت در تقلا هستند تا برای نظامی که آنها را طرد کرده است دایه های مهربان تر از مادر بشوند. البته نمی توان از واژه "کاسه داغتر از آش" در مورد آنها استفاده کرد. زیرا آنها در هر حال خود را نخود همان آش می دانند و نه کاسه چینی و شکننده که مدتهاست این آش شور را در خود جای داده است. آشی که بعد از گذر چهل ساله ماندگی و کپک زدگی اینگونه شور و بیمزه شده است. زیرا آشپزهای مختلف نظام از هر دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب در ریختن نمک به داخل این "آش شور" جهت عزیر و دردانه نمایان کردن  خویش همانند خاله خرسه مهربان به رقابتی تنگاتنگ اما نابرابر مشغول بوده و هستند.


بسیاری بر آنند  که حکومت اسلامی برهبری ولی فقیه، جلوه الله نفس های آخر را میزند و هم اکنون که امریکا از مماشات با آیت الله های حاکم و تنها حکومت دینی درجهان، دست بر داشته است، رژیم دین روی به فروپاشی میگذارد. انتظار میرود که بازگشت آنچه دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا در هنگام خروج از برجام "سخت ترین تحریمات تاریخ" خواند، نارضایی های عمومی را دامن زده و نظام ولایت را از جا بر کند. بعضا، مهلت رژیم آیت الله ها را بسی کوتاه ارزیابی نموده پیش بینی میکنند تا آخر امسال طومار آن درهم کوبیده خواهد شد. پس جنگی در کار نیست. دانالد ترامپ اهل جنگ نیست، اما، زبان جنگ بکار میگیرد تا حریف را مجبور به معامله کند. او روی اثر خفه کننده تحریمات سخت، حساب بازکرده است که حکومت اسلامی  را بسر میز معلمله بکشاند، معامله بر سر بازداشتن نظام ولایت از امپراطوری سازی در منطقه.


در سرزمینی که فقرِ جاریِ رعایا را نعمت الهی میخواند ، کم آبی و خشکسالی را به چارقد ِ زنان ربط میدهد ، قاضی القضاتش میلیاردها تومان از ثروت ملی می دزدد و کسی نمیتواند نفس بکشد ، قاتلان و دزدان در راس امورند تا به سفره تنعّمِ انقلاب بنشینند ، با طمانینه نخبگان را اعدام و زندانی نمایند ، از شراکت در نسل کشی ِ کشورهای ِ دیگر حماسه مذهبی میسازند و تقدیسش کنند ، بیکاری و فقر تصاعدی باشد و مردمش هم در تفسیر ِ فلسفه ی بد و بدتر درگیر ِ مباحثه شوند، آیا سنگ روی سنگ بند خواهد شد؟   
 ظاهراً امت مخالف سیستم ِ شیعه زده هستند لیکن بصورت ِ حداکثری از اوضاع رضایت دارند زیرا که سکوت کرده و هیچ اعتراض ِ متداوم و متحدی نکرده اند و همچنان پای ِ برهنه به زیارت ِ صحاری ِ عراق میروند و پای صندوق ِ رای نیز ، با حمایت از همان کسانی که به صداقتشان شک دارند و عامل سیه روزی و نابودی ِ مملکت میخوانند ، حماسه ها نیز می آفرینند.


آیا می دانستید، که استفاده از نام "رژیم اشغالگر" برای اسرائیل اشتباه است؟

زیرا اغلب تصور می شود که کشوری به نام فلسطین وجود داشته و یهودیان مردم آن را آواره کرده، در آن دولت مطلوب خود را برقرار کرده‌اند! اما واقعیت این است که "فلسطین"  نه یک کشور، بلکه بخشی از خاک امپراتوری عثمانی بود، که پس از شکست امپراتوری در جنگ اول جهانی به تصرف نیروی های انگلیسی درآمد. شکست عثمانی در درجۀ اول بدین سبب ممکن شد که اعراب سعودی به خلیفۀ مسلمین خیانت کردند و به پشتیبانی از نیروهای انگلیسی پرداختند! آنان امیدوار بودند که پس از جنگ، خلافت عربی نوینی را بنیان خواهند گذاشت. اما پیروزمندان جنگ جهانی طبعاً  نمی توانستند اجازه دهند که چنین امپراتوری نوینی پدید آید و انگلیس و فرانسه، حتی پیش از پایان جنگ، منطقه را بنا به "قرارداد سایکس–پیکو"(1916) به مناطقی تقسیم کردند و  سپس کوشیدند در آن مناطق، حکومت‌هایی مستقر سازند. بدین ترتیب کشورهای عربستان، عراق، اردن، کویت ...پدید آمدند.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran8.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image25.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید