بازدید کننده گرامی، لطفا نوشته های خود را برای انتشار در این تارنما به ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید  بفرستید

 

امروز معاون میراث فرهنگی استان سمنان اعلام کرد که 4 اثر «میراث ناملموس» سمنان در فهرست «آثار ملی ایران» به ثبت رسید.
سه اثر از این چهار اثر، جزو مراسم شیعی و در ارتباط با روزهای عزاداری تاسوعا، عاشورا هستند:
این آثار عبارتند از:
ـ عزاداری داری «قاتل آو» مراسمی است برای عزاداری در ظهر تاسوعا که تا بعداز ظهر روز بعد یعنی (عاشورا) ادامه دارد.
ـ «عزاداری عرب» مراسمی است که در روز عاشورا برگزار می شود. آن گونه که سازمان میراث فرهنگی سمنان در مورد این مراسم توضیح داده است، «مردان در این روز باید لباس های عربی و به سبک دوران صدر اسلام به تن کرده و خیمه هایی بسازند و سپس دسته جمعی در شهر حرکت کنند»
ـ «عزاداری حیدرحیدر» نیز مربوط به ایام ماه محرم و روزهای تاسوعا، عاشورا است. در این مراسم نیز عزاداران در تکیه آق علی چال جمع می شوند و با نوای حیدرحیدر عزاداری می کنند.

چه بسا، هستند بسیاری که بر آنند که هرچه ضریب فقر و فلاکت در جامعه افزونتر شود، خیزش و خروش مردمی را دامن زده و شرایط را برای واژگونی نظام در پی آورد. حال انکه، اگر فقر و بدبختی قرار بود که خفته را بیدار کند، چنانکه بپا خیزد و حکومت و جبار و ظالم را واژگون نماید، هم اکنون جامعه ایکه با فقر دست بگریبان باشد در سراسر جهان وجود نداشت.
اگر راه دور نرویم، جنبش ضد دیکتاتوری که بعدا به انقلاب اسلامی انجامید، جنبشی بود که برخاسته از توسعه اقتصاد که تا آنزمان کشور بخود ندیده بود. همه شاخص های اقتصادی از جمله حجم داد و ستد و ساخت و ساز، همه از رونق اقتصادی خبر میداد. کشور آغوش خود را بسوی تمدن مدرن گشوده بود و بسوی صنعتی شدن به پش میراند. شهر نشینی توسعه یافته و طبقه متوسط در حال رشد و توسعه بود. البته فعالیتهای اقتصادی از زمانی شدت گرفت که قیمت نفت از 3 دلار بشکه ای به 40 و 45 دلار رسیده و تولید نفت ایران در اوج خود نزدیک به 6 میلیون در روز بود. بعضا، بر آنند که نه وضع بد اقتصادی بلکه ارتقا انتظارات بود که جامعه را در آن مقطع زمانی فعال ساخته و زمینه فروپاشی نظام شاهنشاهی را پس از 2500 سال فراهم نمود.

ایران در تاریخ معاصر دستکم سه بار فرصت داشت در جهت برقراری حکومتی دمکراتیک گام بردارد. از جمله: 1) دوران مجلس اول مشروطه پیش از «استبداد صغیر»
2) دهۀ آزادی‌های سیاسی پیش از "کودتای 28مرداد"
3) دوران «فضای باز سیاسی» (از آبان 55 تا انقلاب اسلامی 57)
فرصت‌هایی بودند که در آنها نخبگان جامعه می‌توانستند با تلاش در راه آشتی ملی، حکومتی دمکراتیک و بهبودبخش برقرار سازند.
اینک کشور با ریزش ناگزیر حکومت اسلامی، خواه ناخواه به سوی دگرگونی بزرگی به پیش می رود. با این تفاوت که اگر این بار نیز ابتکار عمل در دست میهن دوستان نباشد، وزنۀ نیروهای ایران‌ستیز چنان است که به راستی ممکن است بزودی کشوری به نام ایران بجا نماند. «خطر سوریه‌ای شدن ایران» به حدّی است که بلندگوهای تبلیغی حکومت اسلامی آن را بعنوان برگ برنده‌ای بازی می‌کنند و از ایرانیان می خواهند مبادا در راه براندازی بکوشند، زیرا با برکناری حکومت اسلامی همان «امنیت» و «آرامش» امروزی نیز از دست خواهد رفت! پس بگذارید اژدهای چند سر حکومت اسلامی، فرصت داشته باشد چند روزی بیشتر بدرد و بخورد و ببرد.

جنگی که سایه خود را برسر مردم ایران افکنده است، جنگی که آنرا محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه، "جنگ اقتصادی" میخواند،، درواقع، جنگ نیست. چون جنگی که تمام تلفات و مرگ و میر و تخریب ویرانی، متوجه فقط یکطرف جنگ است، جنگ نیست بلکه تنبیه و مجازات یکطرف است بوسیله طرف دیگر. جنگ با درگیری دو طرف آغاز میگردد و دریک فرایندی، هریک سعی به نابودی طرف دیگر کند بنوعی که بقصد کشت یکدیکر را میزنند و بر یکدیگر ضربات متقابل وارد میآورند. حال ممکن است یکی بیشتر بزند و دیگری کمتر. حتی طرف ضعیفی که بی جهت وارد درگیری شده است، برغم دریافت ضربات پی در پی، حد اقل ضرباتی یکی اینجا، دوتا انجا بطرف حریف پرتاپ میکند.
حال آنکه از جنگ اقتصادی که ظریف از آن سخن میراند، تنها یکطرف، جمهوری اسلامی ست که ضربات سریع و پی در پی دریافت میکند. هم اکنون چهره جمهوری اسلامی، همچون مشت زنی را ماند که چهرهاش آکنده است از بادمجانهای سیاه و بنفش و تا کنون هم نتوانسته است یک مشت بسوی چهره امریکا پرتاب نماید.

هفته ی پیش «روحا» دختر جوانِ بهایی ایرانی که اکنون شهروند آمریکاست، در مراسم فارغ التحصیلی اش از «خشونت پلیس علیه اقلیت های نژادی در آمریکا سخن گفت و در گفتگوهایی که با رسانه های مختلف فارسی زبان و انگلیسی زبان داشت، ضمن یادآوری رنج هایی که اقلیت های مذهبی در ایران دارند، «تبعیض و خشونت پلیس» در آمریکا را با تبعیض و خشونتی که در ایران نسبت به اقلیت های مذهبی می شود یکی دانسته است.

مقایسه ی غلط «روحا» هم به عنوان یک زن و هم به عنوان یک بهایی مرا یاد سخنان برخی از هموطنان دیگری انداخت که نمی توانند تفاوت های اساسی بین کشورهای مردم سالار را با کشورهای اقتدارگرا درک کنند. یا در واقع نمی توانند تفاوت بین عملکرد دیکتاتوری و دموکراسی را تشخیص دهند.

منظورم برخی از افرادی ست که در مقابل هر ایرادی که به وضعیت ایران گرفته می شود، بلافاصله می گویند: «خب این جا هم همین طور است»: از خشونت علیه زنان در ایران می گویی، می گویند: «مگر این جا مردها زنانشان را نمی زنند؟» از خشونت پاسداران می گویی، «خشونت پلیس در آمریکا» را مطرح می کنند، از فساد سران و سیاستمداران ایران می گویی، پاسخ شان اشاره به فلان وزیر و وکیل فاسد در اروپا یا آمریکاست.

بیانیه اول از سوی ۲۲۵ کنشگر سیاسی بسیار دور از واقعیات سیاسی جهان ما بود و تکیه‌ها و ارجحیت‌های نهفته در این بیانیه در بعدی دور از آنچه که ممکن است به «نجات منافع مردم» ما انجامد سیر می‌کرد. اما بیانیه ۱۴ نفر از جنس دیگری است. واقع‌بینانه است و با نگاهی جسورانه به نهاد اصلی مسئول مشکلات کشور حمله می‌كند – فرازی استوار – اما منتهی به همه‌پرسی و رفراندوم می‌شوند – فرودی سست.

در هفته‌های گذشته با دو بیانیه و موضع گیری از سوی اپوزیسیون جمهوری اسلامی روبرو بودیم که تحلیل‌های زیادی را به همراه داشت. یکی بیانیه ۲۲۵ کنشگر که در مطلبی جداگانه به آن پرداختیم و نقد نقطه بازتاب خوبی نیز داشت. دیگری بیانیه‌ای بود از سوی ۱۴ نفری که برای رهایی کشورمان از این شرایط هولناک پیشنهاد استعفای علی خامنه‌ای را داده‌اند. بیانیه‌ی ۲۲۵ نفر از سوی حتی اصلاح‌طلبان نیز نقد شد و دلیل این هم آوا شدن مخالفان و موافقان مذاکرات ایران و آمریکا این بود که فحوی و حتی چینش واژ‌ه‌ها در این بیانیه بسی با شتابزدگی و نا‌پختگی عجین شده بود و در مجموع از قوام پیام و کلام برخوردار نبود. فراز و فرود‌های سیاسی بیانیه اول از سوی ۲۲۵ کنشگر سیاسی بسیار دور از واقعیات سیاسی جهان ما بود و تکیه‌ها و ارجحیت‌های نهفته در این بیانیه در یک بعدی دور از آنچه که ممکن است به نجات منافع مردم ما انجامد سیر می‌کرد. اما بیانیه ۱۴ نفر از جنس دیگری است. واقع‌بینانه است و با نگاهی جسورانه به نهاد اصلی مشکلات کشور حمله می‌كند – فرازی محکم – اما منتهی به همه‌پرسی و رفراندوم می‌شوند – فرودی سست.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran111.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image20.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید