رژیم دین، خلسه و کیفور از برگزاری با شکوه و"بی مثل و مثال" اربعین و تجدید بیعت میلیونها شیعه با امام سوم، نماد "جهاد " و"شهادت،" به آتشی که در دامنش افتاده بود عنایتی نکرد. وقتی بخود آمد، کارگران نیشکر هفت تپه خوزستان دست از کار شسته و باعتصاب برخاسته بودند که هم اکنون نزدیک به ورود در هفته پنجم است. در این مدت، بسیاری دیگر از کارگران و اصناف و تشکلات دیگر، از جمله کارگران فولاد اهواز و معلمان سراسر کشور با آنها اعلام همبستگی کرده اند.
بعضا، بر آنند که اعتصاب کارگران هفت تپه همان جرقه ایست که نظام ولایت را با سرنوشت محتوم خود، روی در روی خواهد کرد. اگرچه نمیتوان آینده را پیش بینی نمود، با این وجود، با یقین میتوان گفت که این نظام دوران خوش بلوغ و جوانی را پشت سر گذاشته است و سخت از کهولت و فرسودگی رنج میبرد. آنچه رژیم دین در پیش روی دارد چیزی جز "زوال" و نابودی نیست. چرا که رژیم آخوندی، برغم شهرتش در پرگماتیسم و یا نرمش، بویژه نرمش "قهرمانانه،" زندانی ایدئولوژی دینی خود بوده است. یعنی که خصومت نظام فقاهتی با کارگران، یک خصومت ساختاری ست، خصومتی برخاسته از جهان بینی فقاهتی، از نگاه آیت الله ها و حجت الاسلام ها بانسان و بزندگی اجتماعی.
 در منظومه فقاهت، مفهوم "کار" یافت نمیشود. در محافل حوزه ای بحثی در باره آن در نمیگیرد.



یکی از دوستان دوران جوانی ام میگفت: با رئیس جمهور شدن جیمی کارتر در سال ۱۹۷۷، سقوط رژیم پادشاهی ایران در همین سالِ نکبت بار، و به قدرت رسیدن خمینی و دار و دستۀ تبهکار او، من هم مانند بسیاری از ایرانیان مجبور به ترک خانه و کاشانه و میهنم شدم. از آن تاریخ به بعد هم کارم این شده که هر روز با نگرانی، اوضاع و احوال سیاسی «دنیا» را دنبال کنم. یعنی، علاوه بر اوضاع سیاسی کشورم ایران، اوضاع سیاسی جهان را نیز پیگیری میکنم. در حقیقت چشم به راه نشسته ام که ببینم، آن هائی که لقمۀ خمینی و حکومت مذهبی شیعه را برای ما گرفته اند، کی به اهدافشان میرسند و دست از حمایت حکومت مذهبی حرامیانی که بر سرنوشت ما مسلط کرده اند، بر میدارند و میگذارند ما ایرانیان خودمان تکلیفمان را با مملکت و حکومت کشورمان روشن کنیم.

نسخه انگلیسی در زیر این مطلب آمده است.

در خبرها آمده است: چند اسلام‌شناس سرشناس آلمانی به همراه جم اوزدمیر، رئیس ترک‌تبار پیشین حزب سبزهای آلمان، مجمعی با عنوان "اسلام سکولار" تاسیس کردند که هدف این گروه معرفی برداشت امروزی از اسلام عنوان شده است.
در بیانیه تاسیس این مجمع از جمله آمده است: ما نمی‌خواهیم قدرت‌یابی اسلامی سیاسی و “بیگانه با دموکراسی” که خود را نماینده کل اسلام می‌پندارد را بپذیریم.
"اسلام سکولار" بر این نظر است که باید اسلامی "آلمانی" که از هر نظر مستقل از دولت‌های خارجی باشد، بوجود آید. اعضای این گروه به همین دلیل انجمن‌های اسلامی موجود در آلمان را به خاطر بافت غیردموکراتیک آنها به رسمیت نمی‌شناسند.
هیئت موسس این مجمع بر این نظر است که مسلمانان باید نسبت به نگرانی شهروندان غیرمسلمان واکنشی مثبت داشته باشند و این اقدام در صورت تحقق می‌تواند به توسعه اسلامی منجر شود که با موازین حقوق بشر همخوانی دارد.

در دوران باستان که هنوز مردمان با مسایلی چون علم زیست شناسی آشنا نبودند، در بیشتر سرزمین ها برخی از حیوانات اهمیت خاصی در نزد مردمان داشتند تا حدی که آن ها را نمادهای طبیعی صلح، قدرت، زیبایی و امثالهم می دانستند و مقدس شان می پنداشتند. در ایران باستان نیز، علاوه بر این که مردمان، به دلیل سفارش های مذاهب ایرانی، خود را نسبت به حفظ طبیعت و حیوانات موظف می دانستند علاقه زیادی نسبت به برخی از حیوانات از جمله شیر، گاو، عقاب، و اسب داشتند. در بیشتر کتیبه های دوران باستان این حیوانات حضور دارند. شیر و اسب و عقاب را در سنگ نگاره های بخش هایی از تخت جمشید می شود دید. و در برخی از متون تاریخی گفته شده که عقاب بر روی پرچم زمان کوروش بزرگ و شاهان دیگر هخامنشی حضور داشته زیرا در آن زمان عقاب را نمادی از نیرومندی و پیروزی می دانسته اند.

سیاست کم خردانه، سیاست نا آگاهانه و سیاست با افق نگاهی کوتاه چیزی از سیاست بی پدر و مادرانه کمتر ندارد زیزا نتیجتآ جملگی به افتضاح می فرجامند.
چند سالیست که شوخی فدرالیسم و واژهً ملیتهای ایران به جای اقوام ایرانی از سوی برخی از گروههای قومی اپوزیسیون مطرح شده و رفته رفته اینروزها به بحث گذارده میشود تا شاید به جدیت بپیوندد. جالب اینجاست که اگر چه این قبیل واژه ها به گوش برخی از مخاطبین جذاب و تحرک آور میباشند ، در اصل برای مطرح کنندگان و سیاستمداران آن اقوام جاه طلبی بیش نیست و برای اینکه مردم ایران کم خردانه، ناآگاهانه و بدون دورنگری به دام یک افتضاح تاریخی دیگری نیافتند میبایست تعارف را کنار گذاشته و نگاهی عمیقتر بر لایه های گوناگون جوامع قومی کشور بیافکنیم و بسنجیم که سوا بر موقعیت جغرافیایی کشورو نیز فرصت طلبیهای تجزیه طلبان که دائماً کشور ما را تهدید میکند آیا چنین جوامعی (اقوام) که هنوز غرق در مشکلات فرهنگی ، اجتماعی ، مذهبی و سنتی هستند اصولا آمادگی چنین گزینه ای را دارند؟ و یا اینکه سیاستمداران هنوز زیربنای خانه را نریخته میخواهند بر بام خانه قدم بنهند؟


دو هفته‌ای پیش بانو نازنین انصاری از کیهان لندن مصاحبه‌ای با دکتر فیروز نادری، مایه سربلندی جامعه ایرانی، انجام داده بود. ایشان در پاسخ به پرسش‌ها، به درستی بر نکته‌های مهمی انگشت نهاده بودند ولی در جایی در انتقادی به شماری ایرانیان که آخوندها را "احمق" نامیده‌اند، بر خورد کرده و بیان داشته اند" اگر آخوندها احمق هستند چرا چهل سال حکومت کرده‌اند؟ " پاسخ بسیار روشن است: آیا می‌توان جز "حکومت احمق‌ها " نام دیگری بر حکومتی نهاد که کشوری ثروتمند را به حال و روز کنونی انداخته است که بیشترین شمار مردم در ناداری، رنج و زحمت، بیماری، بیم و هراس هرروزه و نا امید از فردای خود به سر می‌برند؟ برای نمونه مردم در چنان تنگنایِ اقتصادی قرار گرفته‌اند که برای غذای نذری هدیه آخوندهای کاسبکار که از جیب خود مردم بیرون کشیده‌اند، صف‌های کیلومتری ایجاد می‌شود، امری که تا پیش از انقلاب هرگز رُخ نمی‌داد و شرم آور بود. آیا این حکومت "احمق ها" نیست که پشتیبانی بیش از ۹۵٪ مردم از خود را با تظاهرات‌های میلیونی آن زمان (به فیلم‌های استقبال از خمینی، خاکسپاری او و شرکت کنندگان در نمازهای جمعه دهه نخست نگاهی بیاندازید) به جایی برساند که برای همین آخرین گردهمآیی سال گردِ انقلابش باید میلیاردها تومان هزینه کند تا از شهرهای دور و نزدیک آدم گرد بیاورد، به همه نیروها، آموزشگاه‌ها، سازمان‌ها و حتا کارخانه‌ها دستور رسمی برای شرکت در گردهمآیی بدهد ولی نتواند حتا سد تا دویست هزار نفر را گرد بیاورد؟

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

iran19.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image3.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید