حقیقت این است که در کشور ما، مسئله و مشکلی به نام هم‌زیستی اقوام ایرانی، مانند بسیاری از کشورهای جهان، وجود ندارد. اما مشکل «حدیث مدعیان»ی است که هر از گاهی، در بخشی از میهن ما، ترجیع‌بند همیشگی را تکرار می‌کنند و می‌خواهند راه حل‌های کشورهای دیگر را به مردمی تحمیل کنند که صدها و هزاران سال با هم زیسته‌اند و همانندیشان با یکدیگر بیش از تفاوت‌هایشان است.به قول سرلشکر ارفع، انگلیس‌ها قصد داشتند ایران را به جمهوری‌های مختلف تقسیم کنند تا اقلیت‌های ملی از ستم فارس‌ها رهایی یابند.
حقیقت این است که در کشور ما، مسئله و مشکلی به نام هم‌زیستی اقوام ایرانی، مانند بسیاری از کشورهای جهان، وجود ندارد. اما مشکل «حدیث مدعیان»ی است که هر از گاهی، در بخشی از میهن ما، ترجیع‌بند همیشگی را تکرار می‌کنند و می‌خواهند راه حل‌های کشورهای دیگر را به مردمی تحمیل کنند که صدها و هزاران سال با هم زیسته‌اند و همانندیشان با یکدیگر بیش از تفاوت‌هایشان است.


دق الباب: مدام و پیوسته خوانندگان ارجمند و فهیم مجله «فردوسی» تلفن می کنند، ایمیل می زنند، به وسیله «فیس بوک» پیام می دهند که آنقدر اغلاط تایپی مجله فردوسی زیاد است که ما گاه درمی مانیم، که منظور شما را دریابیم.
ناگزیرم پوزش بخواهم هم از جانب خودم که به دلیل گرفتاریهای چشم راست و دستم، خط من درست شبیه همان مورچه ای است که در دوات مرکب و یا قوطی رنگی افتاده باشد و بعد بالاخره خود را نجات داده و روی کاغذ سپیدی راه افتاده تا شاید جای امنی بجوید!
فعلاً کاری نمی توان کرد هم بانوی بزرگواری که در غربت به کار تایپ پرداخته با خط من ناآشناست، هم من که نه آرام آرام بلکه ناگهان و به سرعت برق پیری بر سر و رویم نشسته و سالهای دراز نوشتن و خواندن کار چشم و دست را به گرفتاریهای گوناگون کشانده است. علی ایحال غلط ها را بر من و مجله فردوسی ببخشائید.


زبان های ایرانی بسیار متنوع می باشند و زبان کردی متعلق به گروه زبان های ایرانی است. در ایرانی یکپارچه و دمکراتیک و غیرمتمرکز، وجود زبان ملی فارسی، در تضاد با شکوفایی زبان های دیگر نیست. اعتلای کنونی زبان فارسی محصول تلاش تاریخی فرهنگی همه مردم ایران است. بعنوان نمونه فردوسی طوسی شاعر حماسه سرای ایران شاهنامه را در 384 ه‍جری قمری به‌پایان برد و طبق نظر پژوهشگران در 25 اسفند 400 ه‍جری قمری برابر با 8 مارس 1010 میلادی، نگارش دوم را به انجام رساند شاهنامه ادامه فرهنگ پیش از تجاوز اسلام است و اساس توسعه زبان فارسی است و شاید بدون فردوسی شاعرانی چون خیام و مولوی و حافظ نمی توانستند سخن و اندیشه خود را چنین استوار بپرورانند. ادبیات شعری ایران یکی از قله های برجسته ادب جهان است و زبان فارسی این میراث را به امروز کشانده است. زبان فارسی تداوم تاریخی ماست و پیوند دهنده ی تمام مردمانی است که در ایران زمین زیسته اند. فارسی زبان تحمیلی مردم ایران نیست بلکه زبان وحدت ملی و مدیریت کشوری میباشد.


هنوز بسیاراند، آنانی که رابطه ی دین را با "دینکار"  یا اسلام را با مسلمان  و یا باور و ایمان بیک چارچوب ارزشی را با کنش آدمی، انکار میکنند. بعضا، ولی فقیه، آخوند خدا خامنه ای ، جانشین امام سیزدهم، امام خمینی و پیروان وی را چیزی کمتر از جنایتکار بشمار نیاور اند. اما، بندرت اتفاق میافتد که کنش او را نسبت بدهند، به آئین اسلام، به اصل و اصول و احکام شریعت، دینی که بدان ایمان دارد و سراسر زندگی خود را در خدمت سروری و سلطه آن بکار گرفته است، گویی که کیستی و چیستی، کنش و گفتار ولی فقیه، علما، فقها، مجتهدین و مقلدان آنان، چندان ارتباطی با ارزش ها و باورهای دینی شان، ندارد. بر افروخته دعوی کنند که باور به یکتایی و یگانگی الله، باور به لا الله الا الله، بترجمه «او هست و بجز او کسی دیگری نیست،» یا آنکه الله، "اکبر" است چه ربطی دارد به آدم کشی، به کین خواهی و انتقام جویی، به تجاوز و شکنجه و بازجویی و بیرحمی، در کل به خشونت؟ که چگونه میتوان یگ باور ساده دینی را علت کنش جنایتکارانه کسانی دانست که در منطر خود و دیگران مظهر "تقدس" و "تقوا" و "زهد" و "طهارت" اند؟


خروج آمریکا از برنامه جامع هسته ای ایران و جایگزین کردن آن با برنامه جامع محاصره اقتصادی، پیامدهای بزرگ سیاسی در پی خواهد داشت. در عرف دیپلماتیک محاصره اقتصادی با چنین ابعادی می تواند مقدمه جنگ تمام عیار باشد. معمولا تقابل بین دو نیروی متخاصم در عرصه بین المللی از فازهای متعددی عبور می کند. مراحل پیش برد سیاست خارجی دشمنانه به ترتیب عبارتند از : مبادله اطلاعات، مذاکره مستقیم و غیر مستقیم، پروپاگاندا، قطع روابط سیاسی، فعال کردن نیروهای اپوزیسیون کشور متخاصم، محاصره اقتصادی و در نهایت بکارگیری نیروی نظامی و اشغال کشور متخاصم و تغییر رژیم سیاسی آن. در حال حاضر مناسبات ایران و آمریکا در مرحله عبور از محاصره اقتصادی و ورود به آستانه جنگ است. به دلیل هزینه های بالای اقتصادی و تلفات انسانی در جنگ، کمتر کشوری مایل به اقدام نظامی است.


این را هانا آرنت، مهمترین تئوریسین سیاسی قرن بیستم می گوید. او برای نخستین بار مسایل مربوط به انقلاب را بررسی  کرد و به پرسش هایی که زمانی دراز ذهن اندیشمندان را به خود مشغول می داشت، پاسخی روشن داد.
امروزه ما ایرانیان از یک سو شاهدیم، که حکومت اسلامی در حال ریزش است، اما گفتمان  "رهبران و فعالان اپوزیسیون" همانست که بود. همه می خواهند خیزش مردم را در جهت سرنگونی حکومت اسلامی "مهندسی" کنند، اما چنان سخنان پیشین خود را تکرار می کنند، که گویی در دهه های گذشته مطالعه‌ای در دانش‌های سیاسی و اجتماعی  نداشته‌اند.  
صرفنظر از آنان که هنوز هم رؤیای "شورش مسلحانه"‌  می‌بینند،  اکثریت از روش‌های مسالمت آمیز سخن می گویند، اما آنان هم با اشاره به اینکه: «اینها که به زبان خوش قدرت را ترک نمی کنند!» برآنند که دستکم در "فاز آخر سرنگونی" اعمال زور اجتناب ناپذیر است!

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

naghshe_rostam1.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image14.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید