بازدید کننده گرامی، لطفا نوشته های خود را برای انتشار در این تارنما به ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید  بفرستید

 

"ملیگرائی*" و"دینگرایی،" دو پدیده دوران کنونی، دو روی یک سکه هستند. چرا که هر دو از تنگی نظر و کوتاهی اندیشه رنج میبرند. هر دو در ستیز و خصومت دایمی اند با آنچه "دیگری" و یا آنانکه از جنس ناجورندند، مثل آنها نمی اندیشند و همچون آنها باورمند نیستند، آنانکه که غریبه و بیگانه و نهایتا "دشمن" دین و ملت اند. یکی ملت خود را برتر و بر حق میشمرد، دیگری دین خود را. یعنی که ملت و دین در هر دو گرایش، محک سره است از ناسره، معیار درستی است و راستی که در این راستا رواج یابد اخلاق توجیه ابزار با توسل به هدف و آرمان. از منظر هر دو، ظاهرا، "ملت" و "دین" آرمان های نهایی و غایی اند. هر دو به "جان فدای ملت" و "جان فدای دین" باور دارند. ذات هر دو به ریا و فریب آغشته است. چرا که "حقیقت" را در پس سنگر دین و ملت، برساخته دست قدرت، پنهان نگاه میدارند و بزرگترین دشمن حقیقت اند. از هر ابزاری، قانونی و یا غیر قانونی، امنیتی و انتظامی بهره برگیرند که تمام صداها را در حلقوم خفه نموده تا تنها یک صدا بگوش برسد، ففط صدای ملیگرا و یا دینگرا.

واکنش دو گروه ایرانی در برابر آتش سوزی نوتردام ذلت فرهنگی ما را در نتیجۀ چهار دهه حکومت اسلامی بخوبی نشان می‌دهد. گروه نخست اسلام‌زدگانی هستند که به توحش داعشی بر هرچه بوی تمدن و انسانیت دارد، خنجر می کشند و نه تنها از مرگ کافران خشنودند که حتی از نابودی نیایشگاه‌ها هم هلهله سر می‌دهند. این توحش همانست که میرزا آقاخان کرمانی 150 سال پیش سرچشمه اش را نشان داد:
«ﮐﺠﺎﻳﻨﺪ ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎن ﺍﻳﺮﺍن ﮐﻪ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺩﺧﻤﻪ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ببینند ﺧﻮﻯ ﺯﺷﺖ ﺷﺘﺮﭼﺮﺍﻧﺎن ﻋﺮﺏ، چنان ﺩﺭ ﻧﻬﺎﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎن ﺭﺧﻨﻪ ﮐﺮﺩه ﮐ ﻪ ﺭﻳﺨﺘﻦ ﺧﻮن ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ مبارک ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ..» (1)
با اینهمه باید سپاسگزار بود که وابستگان به این گروه همان هستند که می‌نمایند. اما گروه دوم چپ‌های جهان‌سومی هستند که از زندگی طولانی در کشورهای غربی تنها این را یاد گرفته‌اند که بدویت اسلامی را در پس «عدالت طلبی» پنهان کنند. آنان بر این طبل می کوبند، که کاش میلیونرهای فرانسوی بجای پرداخت هزینۀ بازسازی بنایی از سنگ و چوب، ثروت خود را میان «جلیقه زردها» و دیگر نیازمندان تقسیم می‌کردند:

رسانه‌های جمهوری اسلامی ایران از اخبار انفجار ناشی از «خرابکاری» در بندر فجیره و آتش‌سوزی شماری از کشتی‌های تجاری، از جمله دو نفتکش سعودی، با تحلیل‌هایی استقبال کردند که طعم رضایت و رنگ شادمانی در آن‌ها مشهود بود؛ نحوه برخوردی که می‌تواند بازتاب هماهنگ‌شده نگاه و نظر مسئولان نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران تلقی شود.
در این رابطه، خبر‌گزاری مهر، از رسانه‌های نزدیک به اصول‌گراها، در «تحلیل» مفصلی به «خلا امنیتی» در امارات اشاره کرد و «تکذیب ناشیانه» گزارش انفجار روز یکشنبه را «رسوایی بزرگ» خواند و حتی خبرگزاری دولتی ایرنا در نوشته‌ای انفجارهای فجیره را «کابوس مالکان آسمانخراش‌های جنوب خلیج فارس» خواند.
پیش‌تر، تلویزیون دولتی ایران مصاحبه‌ای با علی حاجی‌زاده، فرمانده هوا‌فضای سپاه پاسداران، را پخش کرد که این فرمانده سپاهی گفته بود «وضعیت آمریکایی‌ها طوری است که انگار گوشتی زیر دندان ما هستند و اگر تکان بخورند سرشان را می‌زنیم»، مصاحبه‌ای که متن نوشتاری آن را سایت‌های داخلی ایران، از جمله تابناک، رسانه منسوب به محسن رضایی، فرمانده سابق سپاه پاسداران و دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، نیز منتشر کردند.

متن سخنرانی دکتر حسن کیانزاد در پاریس - در تاریخ 22 بهمن 1398 برابر 11 فوریه 2019 حکومتگران در ایران چهلمین سالگرد بنیانگزاری جمهوری اسلامی را جشن گرفتند. یک ساختاراسلامیستی مذهبی که بر آن آخوندی بنام «ولایت مطلقه فقیه»مستبدانه .حکو.مت میکند و مردمان را بمانند گله گوسفندان بشمار میاورد و خود را چوپان. این ساختار پس از انقلاب نخست از سوی خمینی و پس از مرگ اش سید علی خامنه ای تا هم‌اکنون با بکار گیری از ابزار سرکوب و ستم روایی بکمک نهادهای فاشیسی پشتیبان اش چونان سپاه و بسیج ،اداره گردیده است.

 

این روزها جنب و جوشی شاد در بیشتر شهرهای آمریکا به چشم می خورد. پوسترها و بادکنک ها، با شعارها و تبریکاتی برای «روز مادر» خیابان ها را رنگین کرده است. فروشگاه ها انباشته از زنان و مردانی ست که در حال تهیه گل و یا هدایایی برای مادرانشان هستند.

در آمریکا روز مادر، مصادف است با دومین یکشنبه ی ماه می. بنیان گذار روز مادر در آمریکا خانم «آنا ماری جارویس» است. آنا پیشنهاد این روز را، به یاد مادرش و با تاسیس باشگاهی به نام «روز مادر»، در سال 1908 مطرح کرد که بعدها مورد استقبال مردمان زیادی قرار گرفت و در سال 1924، کنگره آمریکا این روز را به رسمیت شناخت.

روز مادر اگر چه در بیشتر کشورهای جهان هر ساله برگزار می شود اما در تقویم سازمان ملل، به عنوان روزی جهانی ثبت نشده است؛ زیرا هم زمانِ برگزاری آن، و هم دلیل انتخاب روزی به نام مادر، در هر کشوری متفاوت می باشد. برخی از کشورها روزی را در تاریخ کهن شان روز مادر می دانند، برخی روزی را که زنان سرزمین شان نقشی در آن داشته اند، و برخی نیز روزی را انتخاب کرده اند که در آن اقدامی موثر در مورد مادران و یا زنان انجام گرفته است.

استاد دکتر عبدالحسین زرین کوب در کتاب معروف خود "دو قرن سکوت،" پس از شرح فروپاشی سلسله ساسانیان و هزیمت یزدگرد و تار و مار شدن سردار فرهیخته سپهبد رستم فرخ زاد در قادسیه و خونریزیها و تخریب و ویرانی که سپاهیان اسلام ببار آورده اند، ناگهان به شرح داستان بسیار غریبی می پردازد که دست کم صداقت علمی استاد زرین کوب را زیر سوال میبرد. وی در صفحه 112 کتاب خود تحت عنوان "پیام تازه " می نویسد:

زبان تازی پیش از آن، زبان مردم نیمه وحشی محسوب میشد و لطف و ظرافتی نداشت. با این همه، وقتی بانگ قرآن و اذان در فضای ملک ایران پیچید ، زبان پهلوی در برابر آن فرو ماند و به خاموشی گرایید. آنچه زبان ایرانیان را بند آورد، سادگی و عظمت «پیام تازه» بود. و این پیام تازه، قرآن بود که  سخنوران عرب را از اعجاز بیان و عمق معنی خویش به سکوت افکنده بود. پس چه عجب که این پیام  شگفت انگیز تازه در ایران نیز زبان سخنوران را فرو بندد و خرد ها را به حیرت اندازد(ص 115).

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

jang.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image4.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید