شاید برخی بر این باشند که آموختن از رونالد ترامپ فقط بنا به پند لقمان حکیم ممکن است که ادب از بی ادبان می‌آموخت! اما مقصود آموزۀ دیگری در فرهنگ ایرانی است که ازحکایتی دربارۀ عیسی مسیح برمی‌آید که گویا روزی با شاگردانش در گذرگاهی با لاشۀ گندیدۀ سگی روبرو می شود. هر یک از شاگردان دربارۀ بوی بد و یا منظرۀ چندش‌آور لاشه سخنی می‌گوید، اما مسیح می‌گوید: ببیند چه دندان‌های سفید و زیبایی دارد!
بدین معنی یکی از فرازهای اخلاق ایرانی، «دیده نیالودن به بددیدن» است. ولی آیا با چنین دیدی می‌توان در دنیای امروز که پدیده‌ها و شخصیت‌ها هرچه پیچیده‌تر می‌شوندبه شناختی درست دست یافت؟
از این دید «پدیدۀ ترامپ» نمونۀ خوبی است، زیرا او از طرفی برگزیدۀ اکثریت رأی دهندگان آمریکایی است و از طرف دیگر هیچگاه رئیس جمهوری در خود آمریکا و جهان با چنین شدتی مورد نفرت مخالفانش قرار نداشته است.

مخالفان او در این باره هم نظرند، که ترامپ نه تنها رئیس جمهور شایسته‌ای برای آمریکا نیست، بلکه ویژگی‌های منفی وی مانند«دروغگویی و خودپرستی..» شایستگی او را بعنوان شهروندی عادی نیز نفی می‌کنند.
مخالفان ترامپ امیدوارند که با برکناری او در انتخابات آینده «اشتباهی که رخ داده» بر طرف شود. اما مطلب به این سادگی نیست، زیرا این پرسش مطرح است که چگونه چنین اشتباهی در مهد دمکراسی و در پیشرفته‌ترین کشور دنیا ممکن شد؟ فراتر از آن، این اشتباه دستکم بیانگر بحرانی عمیق است و اگر قطار دمکراسی که لوکوموتیوش ایالات متحده است، بدین سو پیش می رود، آیا دیگر کشورها نیز در تکامل نظام دمکراسی بدینجا خواهند رسید؟
بنابراین تصویر کاملاً سیاهی که رسانه ها از ترامپ نشان می دهند گرچه برای هواداران چپ اسلامی آینۀ تمام نمای سیستمی ضدبشری و محکوم به زوال است، اما برای دمکراسی و آزادی‌خواهان دنیا دستکم تأسف برانگیز است. خاصه آنکه در این روزها مفسران بی‌بی‌سی در همآوازی با رسانه‌ای حکومت اسلامی هیستری ضدترامپی را به حدی رسانده‌اند که ادعا می کنند او در صورت انتخاب نشدن، کرسی ریاست جمهوری را ترک نخواهد کرد و به دمکراسی در آمریکا خاتمه خواهد داد. (1)
از اینرو لازم است تصویر همه‌جانبه‌تری از ترامپ بیابیم. بدین هدف باید نخست عیب‌های او را کنار گذاشت و نیکی‌هایش را در نظر گرفت. نیکی مهم ترامپ که مورد تأیید همگان است، اینکه او در حدّ امکانات به همۀ قول‌های انتخاباتی خود عمل کرده است. این رفتار ترامپ قدمی مهم در راه سالم‌سازی فرهنگ سیاسی است، زیرا امروزه حتی در کشورهای دمکراتیک نیز فراموش کردن وعده‌های انتخاباتی چنان عادی شده، که حتی گاهی مانع انتخاب مجدد سیاستمداران نیز نمی‌شود!
نیکی دیگر ترامپ این است که، نه تنها در چهار سال گذشته به جنگی دامن نزده، بلکه سربازان آمریکایی را از برخی نقاط (عراق، افغانستان، آلمان ..) بازگردانده است. فراتر از آن، «دیپلماسی» به معنی مذاکره را به شیوۀ رفتار سیاسی ایالات متحده بدل ساخته است. نیازی نیست که به موفقیت بی‌همتای او در برقراری صلح میان اسرائیل و امارات و بحرین .. اشاره شود، که منظرۀ سیاسی خاورمیانه را چنان تغییر داد که از تأسیس اسرائیل در هفتاد سال پیش تا بحال بیسابقه بوده است، آنهم نه در جهت دامن زدن به اختلافات و درگیری ها، بلکه در سمت نزدیکی و صلح طلبی.

 


این حرکت ترامپ، به یکباره تصویری را که چپ اسلامی از «امپریالیسم جهانخوار» ترسیم کرده بود در هم شکست، که بنا به آن حکومت های امپریالیستی در خدمت «مجتمع‌های نظامی ـ صنعتی» complex military- industrial برای فروش اسلحه همواره مجبور به تنش فزایی و جنگ افروزی هستند.
اما آنچه باعث انتخاب غیرقابل پیش بینی ترامپ شد، سیاست اقتصادی کلینتون و اوباما بود که ایالات متحده را به طور فزاینده به گاو شیرده‌ای برای کشورهای جهان دوم بدل ساخته بود و به چین و اروپا اجازه می داد با استفاده از تکنولوژی آمریکایی به تولید انبوه بپردازند و بازار جهانی را قبضه کنند.
بعنوان نمونه در ده سال گذشته در دنیا هفت میلیارد «گوشی هوشمند» تولید شده و گرچه ایالات متحده در پیشرفت این تکنولوژی پیشگام است، اما حتی یک عدد از آن در آمریکا تولید نشده و یا آمریکایی که مبتکر تولید انبوه اتومبیل بود و نیم سده پیش اتومبیل‌های ساخت آمریکا در همۀ شهرهای جهان دیده می‌شد، امروزه خود به بزرگترین وارد کنندۀ اتومبیل بدل گشته است. البته این را باید به حساب نقشی گذاشت که ایالات متحده از جنگ جهانی دوم به بعد برای جبران خرابی‌ها در اروپا و غلبه بر عقب‌ماندگی در دیگر نقاط دنیا برعهده گرفته بود.
ایالات متحده از این بابت هیچگاه طلبکار دنیا نبوده است، با اینهمه هنگامیکه رأی دهندگان آمریکایی ترامپ را بدین سبب انتخاب کردند، که او خواستار جبران چنین نارسایی‌هایی بود، با خشم و توهین های بیسابقه روبرو شدند. ترامپ از جمله این خواسته را مطرح کرده بود، که اینک پس از آنکه اروپا، چین و دیگر کشورهای جهان دوم خود به ابرقدرت‌های اقتصادی بدل شده‌اند، لازم است در قراردادهایی که به هدف کمک به آنها بسته شده‌، تجدید نظر شود و فراتر از آن، این کشورها نیز نقشی در حفظ صلح و امنیت جهانی برعهده گیرند.
این خواسته البته برای کشورهایی که هر ساله صدها میلیارد از صادرات به آمریکا درآمد دارند و حتی در خود آمریکا مراکز تولید تأسیس کرده‌اند، گران آمد و از همان ابتدا بر علیه آن به مقاومت تبلیغی وسیع و شدیدی دست زدند.
کارزار تبلیغی کشورهای اروپایی و دیگر کشورهای طرف تجارت با آمریکا متأسفانه با تبلیغات وسیع حزب دمکرات در خود آمریکا همسو شد؛ بدین هدف که ترامپ را پیش از آنکه به اهداف اعلام شده‌اش برسد مجبور به استعفا کنند.
البته رفتار و گفتار روزمرّۀ ترامپ نیز آتش بیار معرکۀ تبلیغاتی بود. در تئوری سیاسی به شوخی گفته می‌شود، بهتر است ثروتمندان به مقامات بالا برسند، تا تهی‌دستان! زیرا ثروتمندان به سبب بی‌نیازی مالی، ممکن است کمتر فسادپذیر باشند! حال آنکه ترامپ نه تنها به راستی ثروتمند است (چنانکه حقوق سالانۀ 400هزار دلاری خود را بخشید) بلکه ظاهراً به شهرت و محبوبیت نیز نیازی ندارد. شاید بدین سبب نیز بر خلاف پیشینیان خود که اغلب گفتارهایشان را دیگران می‌نوشتند حق خود می داند، نظر شخصی‌اش را مانند دیگر شهروندان آزادانه ابراز کند.
بنابراین اعتماد به نفس ترامپ از یکسو و کارزار تبلیغی گسترده برعلیه او ، چهار سال دوران ریاست جمهوری ترامپ را با کشاکشی هیستریک در رسانه‌ها همراه ساخت و به مبارزان «ضدامپریالیستی» در سطح جهانی فرصت داد تا با شدیدترین حملات تبلیغی بر شخص ترامپ، در واقع بزرگداشت ایالات متحده را بعنوان مهد دمکراسی و پیشگام دفاع از حقوق بشر خدشه‌دار کنند و آن را در دید جهانیان کشوری راسیستی، فاسد و رو به زوال جلوه دهند.
برای ما ایران‌دوستان که در چند دهۀ گذشته دردکش‌ لجن‌پراکنی‌ها و شیوه‌های تبلیغی هواداران اسلام سیاسی بوده‌ایم، کارزار تبلیغی ضدترامپ در درجۀ اول در خدمت انحراف افکار عمومی از گسترش شتابان اسلام سیاسی در اروپا و آمریکاست که در پوشش تبلیغات ضدراسیستی و تشنج آفرینی ضدفرهنگی حتی تا درون حزب دمکرات آمریکا رخنه کرده اند.
درس مهم از دوران ترامپ، که باید در ارزیابی و داوری شخصیت‌های سیاسی در نظر داشت، این است که دوران رئیس جمهورهای به ظاهر آراسته، مانند کندی و کلینتون بسر آمده است و نه تنها در آمریکا، بلکه در دیگر نظامات دمکراتیک نباید سیاستمداران را بر اساس زندگی خصوصی و یا نارسایی‌های انسانی داوری کرد، بلکه آنان را مانند دیگر خدمتگذاران جامعه بنا به وظیفه ای که برعهده دارند و میزان موفقیت در اهداف اعلام شده ارزیابی کرد. با این معیار، بیشک ترامپ را باید یکی از خدمتگذاران به بشریت دانست، زیرا هم به میهن خود خدمت کرده و هم در راه تأمین صلح و پیشرفت جهانی گام برداشته است.
ممکن است ترامپ برای بار دوم انتخاب نشود، اما سیاست‌های دوران‌ساز او بسادگی زدودنی نیستند. نه بازگشت به برجام به سادگی ممکن است و نه روابط تجاری در سطح جهانی به گذشته بازخواهد گشت؛ نه دوستی کشورهای عربی با اسرائیل از میان رفتنی است و نه آمریکاییان از کوشش برای «کشور اول دنیا» شدن دست برخواهند داشت.
فاضل غیبی

--------------------
(1) بهمن کلباسی، بی‌بی‌سی، 25/9/2020م.

عضویت در نهاد مردمی

عضویت افراد در نهاد مردمی به سه صورت پشتیبانان حقیقی ، پشتیبانان حقیقی درسایه و یا پشتیبانان مستعار می باشد. هم میهنان ساکن در ایران فقط می توانند به عضویت مستعار نهاد مردمی در آیند.
از شما هم میهن گرامی دعوت می شود برای همکاری با هموندان  نهاد مردمی که برای استقرار نظامی دموکراتیک در ایران تلاش می نمایند به نهاد مردمی بپیوندید و ما را در اجرای پروژه های سرنگونی فرقه تبهکار اسلامی حاکم در ایران یاری فرمائید.

برای خواندن راهنمای ثبت عضویت اینجا کلیک کنید

 سیمای نهاد مردمی

سیمای نهاد مردمی هر یکشنبه و آدینه در فیس بوک بطور زنده اجرا و همزمان از رادیو نارمک پخش می شود 

یکشنبه ها و آدینه ها این برنامه از ساعت 12 نیمروز غرب امریکا برابر با 21 اروپای مرکزی و 11 و نیم شب ایران آغاز می شود و  برنامه های یکشنبه همزمان از شبکه تلویزیونی اندیشه نیز پخش و در طول هفته بازپخش می شود.

برای بازدید برگه فیس بوک نهاد مردمی اینجا کلیک کنید

Image2.jpg

سرزمینمان ایران

sarbazan.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image25.jpg

کارزار 9 شب

 

#نه_شب