میرود کز روزگاران شه بهار آید پدید
میرسد کز شوره زاران لاله زار آید پدید

بارها دیدم که میرویَد گُل از ویرانه هم
بعد ِ ویرانی گلستان بیشمار آید پدید

کِی توان مُهر ِ خموشی بر لب ِ دلها نهاد
گر یکی بیدار دل از صد هزار آید پدید

دل زعشق و تن زدل گرسوخت آید مرهمی
پیش ازآن کز خاک ِما دود از مزار آید پدید


آنچنان بی شعله و بی باده سوزم تا شبی
گم شود یا جان ِ شیرین یا نگار آید پدید

درعجب جانا نماندی چشمه چون مرداب شد
باز هم حیرت مکن گر جویبار آید پدید

غیر ِصید ِ عشق گشتن عاشقان راچاره نیست
خوش که این ناچارگی پیش از شکارآید پدید

سود جویان کِی فروشندت دگر خواب ِبهشت
زین جهنّم تا که نسلی هوشیار آید پدید

خانه گر ویرانه شد آباد گردد غم مخور
بر درش گر تاجداری شاهوار آید پدید

مسعود آذر

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

shakhdar.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image20.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید